Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/9179 K.2022/11046

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflarca karşılıklı olarak TMK'nın 166/1. maddesine dayalı açılan boşanma davasının yapılan yargılamasında ilk derece mahkemesince tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş verilen karar davalı-karşı davacı erkek tarafından istinaf edilmekle bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; erkekten "hakaret etmek" kusuru, kadının bu vakıaya dayanmadığından bahisle çıkartılmış ve kadına bir kısım kusur eklenerek evlilik birliğini sona erdiren olaylarda kadının ağır kusurlu olduğuna ve erkek lehine tazminata hükmedilmiş, erkeğin sair itirazları da esastan reddedilmiştir. Karar yukarıda gösterildiği şekilde temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece davacı-karşı davalı kadının ağır kusurlu olduğundan bahisle karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden ,mahkemece tarafların belirlenen ve gerçekleşen kusurları yanında davacı-karşı davalı kadının, karşı davaya cevap dilekçesi ile hakaret vakıasına dayandığı anlaşılmakla erkekten bu kusurun çıkartılması doğru değildir. Buna göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu davacı-karşı davalı kadının ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.