Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/9293 K.2022/10537

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca yoksulluk nafakası ve maddi tazminatın miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin ise sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflarca Türk Medeni Kanunu’nun 166/1 maddesi uyarınca karşılıklı olarak açılan boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda, davacı-karşı davalı erkeğin davasının reddine, davalı-karşı davacı kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve bir kısım ferilerine hükmedilerek, kadının yoksulluk nafakası talebi reddedilmiş, tarafların istinaf kanun yoluna başvurusu üzerine, bölge adliye mahkemesince;

hüküm tamamen kaldırılarak davacı-karşı davalı erkeğin davasının reddine, davalı-karşı davacı kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve bir kısım ferileri ile kadın lehine 7.200,00 TL toptan yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Bölge adliye mahkemesi kararının taraflarca temyiz edilmesi üzerine.

Dairemizin 15.06.2022 tarihli ve 2022/3589 Esas, 2022/5878 Karar sayılı ilamı ile hüküm tazminatlar ve yoksulluk nafakasının az olduğundan bahisle bozulmuş, bölge adliye mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda bu kez davalı-karşı davacı kadın yararına 20.000,00 TL toptan yoksulluk nafakasına ve 25.000 TL maddî tazminata hükmedilmiştir.

Yeniden kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere, bozmanın amacına uygun olmayıp, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası bu defa çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.