Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/9377 K.2023/262

Taraflar arasındaki erkek tarafından açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; 2013 yılında davalının ...'a gidip müşterek haneye dönmediğini, davalının boşanma davası açtığını davanın red edilip kesinleştiğini, noterden davalı ve vasisine eve dön çağrılı ihtarname çekilip tebliğ edildiğini, davalının cevap ihtarnamesi ile eve dönmeyeceğini beyan ettiğini, terk hukuki sebebine dayalı olarak tarafların boşanmalarına, 10.000,00 maddî tazminata, çocukların velâyetinin babaya verilmesine ve çocuklar lehine aylık 150,00 TL nafakaya karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vasisi cevap dilekçesinde özetle; davacının 6 senedir karısını ve torunu ...'yi görmeye gelmediğini, davacının hakareti nedeniyle kızının boşanmak istediğini ancak açtıkları boşanma davasının reddedildiğini, davacının kızının oturabileceği bağımsız bir ev olduğunu ispat etmesi gerektiği aksi taktirde ihtarın geçersiz olduğunu, kızına kusurunun olmadığını belirterek çocuklardan ...'nin velâyetinin kendilerine verilmesini ve kendisi ve çocuğu için aylık 600,00 TL iştirak nafakasına, ayrı ayrı aylık 800,00 TL iştirak ve yoksulluk nafakasına, 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile engeli nedeniyle annesinin velâyeti altında olan davalı kadının ortak 2 çocuğu olduğu halde çocukların ayrı yaşamasına neden olacak şekilde müşterek konutu terk ettiği ve dönmediği, kusurlu olduğu, tarafların uzun zamandır ayrı olup, birbirlerinden soğudukları, evlilik birlikteliğinin kurulmasının zor olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 164 üncü maddesi uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin babaya verilmesine, anne ile ortak çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmasına, davalı kadın lehine aylık 250,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, davalı kadının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davalı kadın lehine yoksulluk nafakası verilmesinin hatalı olduğunu belirterek yoksulluk nafakasının reddine karar verilmesi istemiyle istinaf yoluna başvurmuştur. 2.Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davanın kabulünün hatalı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi istemiyle hükmün tamamı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı kadının ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.11.2015 tarihinde kesinleşen 2014/485 Esas sayılı dosyasında akıl hastalığı sebebiyle kısıtlandığı ve annesi ...'nın velâyeti altına konulduğu, eldeki davaya konu ihtarın gönderildiği 11.10.2018 ve eldeki davanın açıldığı 04.02.2019 tarihinde kısıtlılık kararının devam ettiği, davacı tarafından akıl hastalığına dayalı olarak açılmış bir dava bulunmadığı,

davalı kadın eş akıl hastalığı sebebiyle kısıtlandığına göre, davalının evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmemek maksadıyla diğerini terk etme ve haklı bir sebep olmadan ortak konuta dönmeme iradesinin varlığından söz edilemeyeceği, somut olayda terk hukuksal sebebine dayalı boşanma davasının yasal koşullarının oluşmadığı, gerçekleşen bu duruma göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne ve tarafların boşanmalarına karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurularının bu itibarla kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

boşanma davasının reddine, davalı kadın ve fiilen yanında bulunan ortak çocuk ... yararına ayrı ayrı aylık 250,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; davalı tarafın, davalının akıl hastası olduğuna ve aile birliğinden doğan yükümlülükleri yerine getirmesinin mümkün olmadığına yönelik bir savunmaları olmadığı gibi bu hususta bir istinaf sebebi de gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf sebepleri ile bağlı olduğu halde tarafların iddia etmediği bir husus gerekçe gösterilerek karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, aleyhine tedbir nafakalarına hükmedilmesinin haksız olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının lehine bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının kabulü şartlarının ve tedbir nafakası verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 4721 sayılı Kanun'un 164 üncü maddesi, 169 uncu ve 405 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR