Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/9404 K.2023/120

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı erkeğin zina yaparak birden fazla kadınla evlilik dışı ilişki yaşamak suretiyle boşanmaya sebebiyet verecek davranışlarda bulunduğunu belirterek tarafların öncelikle zina sebebine dayalı olarak, olmadığı takdirde evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, davacı yararına 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî ve 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesi vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 08.07.2020 tarihli ve 2019/59 Esas- 2020/196 Karar sayılı kararı ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, davalı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davacı kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 20.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata, tazminatlara dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili; zina sebebine dayalı davası yönünden karar verilmemesi, tazminatlar ve nafakaların miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 12.01.2022 tarihli ve 2020/1727 Esas – 2022/22 Karar sayılı kararı ile kadının zina sebebine dayalı davası hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği gerekçesiyle kaldırma kararı verilerek dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı erkeğin başka bir kadınla gayriresmi birliktelik yaşadığı ve zina eyleminin sabit olduğu belirtilerek davanın kabulüne, zina hukuki sebebine dayalı olarak 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, davalı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davacı kadın yararına aylık 500 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 20.000,00 TL maddî ve 41.500,00 TL manevî tazminata hükmedilmiş.

20.000,00 TL maddî tazminata dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, kadın yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu göz önüne alınarak 41.550,00 TL manevî tazminatın 10.000,00 TL'sine dava tarihinden, 31.550,00 TL'sine kararın kesinleşmesinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili; tazminatların ve nafakaların az olduğunu belirterek; tazminatların ve nafakaların miktarları yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı kadının maddî tazminat miktarına yönelik istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının bu kısmı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, kadın yararına 50.000 TL maddî tazminata hükmedilmesine, usuli kazanılmış haklar gözetilerek maddî tazminatın 20.000,00 TL'sine dava tarihinden, 30.000,00 TL'sine boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiz uygulanmasına, kadının diğer istinaf taleplerinin esastan reddine hükmedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili; Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun kısmen esastan reddi kararının hatalı olduğunu ve Bölge Adliye Mahkemesince hükmolunan maddî tazminatın da az olduğunu belirterek istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası miktarları yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası miktarlarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi, 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesinde düzenlenen hakkaniyet kuralları nazara alınarak, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının maddî ve manevî tazminat miktarları ile yoksulluk nafakası miktarı yönünden davacı kadın yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,