Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/9418 K.2022/10520

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm dahili davalı ... ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı ...'nın çocuğu olduğunu ileri sürerek, davacının doğumdan itibaren Türk vatandaşı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, anne olduğu iddia edilen ...'nın mezar yeri tespit edilemediğinden ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi 24.4.2018 tarihli kararı ile istinaf başvurusunu kararın gerekçesi yönünden kabul ederek, yeniden esas hakkında verdiği kararla idari makamlara başvurmadan eldeki davayı açan davacının hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar ..., bu karar davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine,

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 25.11.2019 tarihli kararı ile davacı ... ...'ın annesinin ... olduğu ileri sürüldüğüne göre, davanın anneliğin tespiti istemine ilişkin olduğu, İlk Derece Mahkemesi'nin davayı nitelendirmesi isabetli olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi'nin nitelendirmesi ve yazılı gerekçe ile davanın reddine karar vermesi doğru olmadığı, İlk Derece Mahkemesince her ne kadar dava reddedilmiş ise de; taraf teşkili de sağlanmadan davanın esası hakkında karar verilmesi ve annelik indeksi için, anne olduğu iddia edilen ...'nın mezar yeri tespit edilerek örnek alınması,

bunun mümkün olmaması durumunda, ...'nın mirasçıları ile davacı arasında DNA araştırması yaptırılıp, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz incelemeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından bahisle hükmün bozulmasına karar verildiği görülmüştür.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma sonrası yapılan yargılama sonrasında; her ne kadar ...’nın mezarı bulunamasa da kardeşi ...’dan alınan ve davacıdan alınan kan örneklerine göre Adli Tıp Kurumu Başkanlığının raporuna göre aynı annesel soydan gelen bireyler olabileceğinin bildirildiği, taraf beyanları, tanık beyanları ve adli tıp raporu ile davacının iddiasının doğrulandığı gerekçesi ile ...’nın Suriye vatandaşı, ... ... ve ...’dan olma, 05.08.1962 ... doğumlu davacı ... ...’ın annesi olduğunun tespitine karar verilmiş, bu karara karşı dahili davalı ... tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Dosyanın yapılan incelemesinde;davacının annesi olduğunu iddia ettiği ...’nın nüfus kayıtlarına göre 01.04.1943 doğum tarihli, ... ve ... kızı olarak kayıtlı olduğu, ..., ... ve ... isimli kardeşlerinin bulunduğu, 01.01.1995 tarihinde bekar ve çocuksuz olarak ölüm kaydının bulunduğu, davacının gerçekte annesi olarak kayıtlı olan Suriye uyruklu ... ...’in ise 12.2.1944 doğum tarihli, ... ve ... kızı olarak kayıtlı olduğu, ayrıca dosyadaki beyanlara göre 2014 tarihinde öldüğü ve mezarının Türkiye’de olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırmalara rağmen ...’nın mezarı ise tespit edilememiştir. Dahili davalılar ve tanıklar davacının iddiasını doğrulamakta iken ...’in kardeşi olarak nüfusa kayıtlı olan ... sonradan verdiği beyanında ve temyizinde davacının ...’in değil nüfusta kayıtlı olmayan Suriye’de evlenen ... adlı başka bir kardeşinin çocuğu olduğunu belirttiği görülmüştür.

Hal böyle iken Mahkemece davanın kabulü ile ...’in davacının annesi olduğunun tespitine karar verilmiş ise de gerçekte ... ile davacının annesi olarak kayıtlı olan ... ...’in aynı kişi olup olmadığının, gerçekte nüfusta kayıtlı olmayan ... adlı bir kişinin olup olmadığının, mezarının bulunup bulunmadığının araştırılması, tanıkların yeniden çağrılarak bu konuda beyanlarının alınması, mezarı var ise DNA incelemesi yapılması, yine ... ...’in mezarı bilindiğine göre bu kişi ile ...’in kardeşleri arasında DNA incelemesi yapılması, davacının Türk vatandaşı ...’in çocuğu olup olmadığı hususunun tereddüte mahal bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.