Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/9674 K.2023/351

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ve ferilerine karar verilmiştir.

Kararın davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; davalı kadının evlilik birliği içerisinde edinilen bir takım malların kadın üzerine yapılması neticesinde maddi olarak kendini güçlü hissederek bir süre sonra erkeği aşağıladığını, başkalarının yanında rencide ettiğini, sürekli tartışma çıkardığını, erkek ile ilgilenmediğini, sürekli kök ailesi ile vakit geçirdiğini, asosyal yapıda olduğunu, müşterek çocuklarla bir olup erkeği istemediğini ve ortak konuttan gönderdiğini, daha sonrasında erkeği aramadığını, ortak hesapta bulunan bir kısım parayı çekerek erkeği mağdur ettiğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin sarsılması nediniyle boşanmalarına, erkek lehine 75.000,00 TL maddi, 75.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediğini, evi sık sık terkettiğini, Ocak 2018'de de başka bir kadınla evlilik dışı birliktelik yaşamak amacıyla ortak konuttan ayrıldığını, evlilik birliği boyunca kadına ve müşterek çocuklara fiziksel, sözlü ve psikolojik şiddet uyguladığını, sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, evden ayrılırken biriktirilen para ve altınları da yanında götürdüğünü, müşterek çocukları ve kadını mal davaları açarak mağdur ettiğini ileri sürerek asıl davanın reddini karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanmalarına karar verilmesini, kadın lehine 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başkalarının yanında eşine küfür eden, evi terk ederek başka kadınla yaşamaya başlayan, çocuklarına hakaret eden, evden ayrıldıktan sonra evin ihtiyaçları ile ilgilenmeyen ve eşine maddi, manevi destekte bulunmayan erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu olduğu gerekçesi ile erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun)166'ncı maddesinin birinci fıkrası) uyarınca boşanmalarına, kadın lehine 30.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde tanık beyanlarının gerçeği yansıtmadığını, bir kısım tanıkların yanlı beyanda bulunduğunu, kadının maddi durumunun erkekten daha iyi seviyede olması nedeniyle erkeğe evin ihtiyaçlarıyla ilgilenmediği ve kadına maddi, manevi destek olmadığı yönünde kusur yüklenmesinin hatalı olduğunu, asıl ilgisiz tarafın davalı-karşı davacı kadın olduğunu, başka bir kadınla yaşama yönünde yüklenen kusurun dosya kapsamında ispatlanamadığını, tarafların

ortak hesabında bulunan paranın yüklü bir kısmını kadın çektiğini iddia ederek boşanma yönünden verilen karara itiraz etmediklerini beyan ederek asıl davanın kabulüne, karşı davadaki fer'î taleplerin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davacı-karşı davalı erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesi ile, istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla ilk derece mahkemesince asıl davanın reddi, kusur yönünden yapılan tespit ile, kadının karşı davasında kabulüne karar verilen taleplerin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin davasının reddi, kadının davasının kabulü, kadın yararına hükmedilen tazminat şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,