Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/9773 K.2023/374

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı-davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı dava dilekçesinde; evlendiklerinden bugüne kadar hiçbir konuda anlaşamadıklarını, geçimsizliğin şiddetlenerek arttığını, yaklaşık 26 yıldan bu yana ayrı yaşadıklarını, bundan sonra da bir arada yaşamalarına imkan bulunmadığını belirterek boşanmalarına karar verilmesini talep etmiş, 02.05.2019 tarihli dilekçesiyle davadan feragat etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; tarafların 20 senedir ayrı yaşadıklarını, davacı-davalının başka bir kadınla ilişki kurarak müvekkilini ve müşterek çocukları terk ettiğini, birçok defa sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini, sonrasında ... isimli kadınla ilişki kurarak bu kadınla birlikte müvekkili ve çocukları ...'te bırakarak ...'a taşındığını, bu süreçte müvekkiline fiziksel ve sözel şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, onur kırıcı hareketlere maruz bıraktığını, evlilik süresince kumar oynadığını, hatta müşterek konutlarını kumarda kaybettiğini, sevgilisinden bir kız çocuğu dünyaya geldiğini,

ekonomik yükümlülüklerini yerine getirmediğini, eşine, evine ve çocuklarına bakmaktan kaçındığını belirterek esas boşanma davasının reddine, karşı davanın kabulü ile zina, aldatma nedeniyle tarafların boşanmalarına, müvekkili yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 50.000,00 TL maddî, 70.000,00 TL manevî tazminata, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davanın feragat nedeniyle reddine, kadın yararına aylık 350,00 TL olarak hükmedilen tedbir nafakasının hüküm kesinleşinceye kadar devamına, karşı dava yönünden erkeğin evin geçimini sağlamadığı, kiraları ödemediği, uzun yıllardır birlikte olduğu kadından çocuk sahibi olduğu, eşine fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, müşterek çocuklarla bir başına bırakarak evden ayrıldığı, bir daha maddî destekte bulunmadığı,

boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin kusurlu olduğu gerekçesiyle karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, müşterek çocuklar reşit olduğundan velâyet düzenlemesi yapılmasına yer olmadığına, asıl davada hükmolunan tedbir nafakaları ile mükerrerlik oluşturmamak üzere kadın yararına aylık 350,00 TL tedbir, 750,00 TL yoksulluk nafakasına, 30.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek süresinde istinaf talebinde bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı-davalı erkek, kusur tespiti,nafakalar, kadının kabul edilen davası, kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden süresinde istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davacı-davalı tarafın istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı taraf temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı erkek, kusur tespiti,nafakalar, kadının kabul edilen davası, kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden süresinde temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Kadının boşanma davasının kabulü şartlarının doğru olup olmadığı, kusur tespiti, tazminat ve nafaka şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR