Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/9865 K.2023/436

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Kararın davacı ve davalı asıl tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının başvurusunun esastan, davalının başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı asıl tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asıl, dava dilekçesinde evlilik birliğinin davalının kusurlu davranışları nedeniyle temelinden sarsıldığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedeniyle boşanmalarına ve lehine boşanmanın ferilerine hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı asıl, cevap dilekçesinde evlilik birliğinin davacının kusurlu davranışları nedeniyle temelinden sarsıldığını iddia ederek tarafların boşanmalarına ve lehine boşanmanın ferilerine hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, evlilik birliğinin davalının tam kusurlu davranışları nedeniyle sarsıldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına ve davacı lehine boşanmanın ferilerine hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı asıl istinaf başvurusunda bulunmuştur. 2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı davalı asılın "kendi imzasına" 29.04.2021 tarihinde tebliğ edilmiş ve davalı 18.05.2021 tarihinde istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı asıl, nafaka ve tazminat miktarları yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur. 2.Davalı asıl, bölge adliye mahkemesince süreden reddedilen dilekçesinde kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın nafaka ve tazminatların miktarı yönünden usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine; davalıya 29.04.2021'de usulüne uygun olarak "kendi imzasına" tebliğ edilen ilk derece mahkemesi kararına karşı iki haftalık yasal istinaf süresinin son gününün 17.05.2021 günü olduğu, davalının ise süresinden sonra, 18.05.2021 günü istinaf başvurusunda bulunduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı asıl temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı asıl, ilk derece mahkemesi kararının kendisine tebliğinin usulsüz olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun usulden reddine dair kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık davalının "kendi imzasına" 29.04.20021 günü tebliğ edilen ilk derece mahkemesi kararı tebliğinin usulüne uygun olup olmadığı ve usulüne uygun ise 18.05.2021 günü yapılan istinaf başvurusunun süresinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 90, 91, 92, 93 ve 345 inci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı asıl tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR