Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/9879 K.2023/432

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; erkeğin fiziksel ve ekonomik şiddet uyguladığını, hakaret edip aşağıladığını, ortak çocuğu istemediğini, eşinin hamileliğinde ilgilenmediğini, eşi ile vakit geçirmediğini, ailesinin müdahalelerine sessiz kaldığını, borçlandığını, evin ihtiyaçlarını karşılamadığını, kadından habersiz ziynetleri bozdurduğunu iddia ederek; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, kadın lehine 100.000, 00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminat ile aylık 1000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, ortak çocuk lehine aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; kadının agresif ve saldırgan olup sürekli tartışma çıkardığını, kıyafetleri yırttığını, fiziksel şiddet uyguladığını, eşinin işini ve gelirini küçümseyip aşağıladığını, lüks hayat beklentisinde olduğundan koşulları beğenmediğini, eşinin ailesi ile kavga halinde olduğunu, onları kabullenmediğini, erkeğin ailesi ile görüşmesini istemediğini, ortak çocuğa hakaret ettiğini ve şiddet uyguladığını, en son evin kirasını ödeyemedikleri için ev sahibi ile icralık olduklarını ve kadının daha düşük kiralı bir evde oturmayı kabul etmeyip evi terk ettiğini iddia ederek;

davanın reddine, boşanma kararı verilmesi halinde ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, çocuk lehine aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile erkek lehine 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin eşine agresif davrandığı, birden çok fiziksel şiddet ve ekonomik şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, onu azarlayıp küçük düşürdüğü, eşinin ve ortak çocuğun ihtiyaçlarını karşılamadığı, borçlandığı, hakkında icra takipleri olduğu ve ortak çocuğa ilgisiz olduğu, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu, kadının kusurunun ispatlanamadığı gerekçesi ile; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine,

çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, çocuk lehine hükmedilen aylık 300,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle aylık 500,00 TL'ye çıkarılmasına ve kararın kesinleşmesi sonrası iştirak nafakası olarak devamına, kadın lehine hükmedilen aylık 500,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle 1000,00 TL'ye çıkarılmasına ve kararın kesinleşmesi sonrası yoksulluk nafakası olarak devamına, 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınıp kadına verilmesine ve erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin üzerine atılı kusurların ispatlanmadığını, davacı kadının tam kusurlu olduğunu, kadının fer'î taleplerinin kabul edilmesi koşullarının oluşmadığını belirterek davanın kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, yoksulluk nafakası, ortak çocuk lehine hükmedilen nafakaların miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar ile miktarları yönünden kaldırılmasının istendiği belirtilerek, bu yönlerden yapılan inceleme sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvurusundaki itirazlarını tekrar ederek davanın kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, yoksulluk nafakası, ortak çocuk lehine hükmedilen nafakaların miktarı yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davanın kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, yoksulluk nafakası, ortak çocuk lehine hükmedilen nafakaların miktarı yönünden istinafa başvuran erkeğin boşanma hükmüne yönelik istinaf başvurusunun incelenip incelenmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 355 inci maddesi, 369 ncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Taraflar arasında görülen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince boşanma ve fer'îlerine hükmedilmiş ve hükme karşı davalı erkek tarafından davanın kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, yoksulluk nafakası, ortak çocuk lehine hükmedilen nafakaların miktarı yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

6100 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde bölge adliye mahkemesi kararlarında tarafların ileri sürdüğü istinaf sebeplerinin gösterileceği; aynı Kanun'un 355 inci maddesinin birinci fıkrasında incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı yapılacağı ve 359 uncu maddesinin ikinci fıkrasında hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, süphe ve tereddüt uyandırmayacak sekilde gösterilmesi gerektiği düzenlenmiştir.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesi kararının ileri sürülen istinaf sebepleri başlıklı bölümünde, davalı erkek vekilinin boşanmanın fer'îleri yönünden istinaf kanun yoluna başvurduğu belirtilerek davalının talebine aykırı istinaf sınırlaması yapılmış; erkeğin boşanma hükmüne ilişkin istinaf başvurusu incelenmemiş ve bu yönden hüküm kurulmamıştır.

Yukarıda da belirtildiği üzere, davalı erkek vekili tarafından davanın kabulü yönünden de istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmasına karşın, Bölge Adliye Mahkemesince sadece boşanmanın fer'îlerinin incelenerek fer'îler yönünden başvurunun esastan reddine karar verilmiş olması, boşanma hükmüne yönelik erkeğin istinaf başvurusunun incelenmemiş olması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı erkek vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

İstek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,