Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/988 K.2022/3197

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından hükmedilen nafaka ve tazminatların miktarı, faize hükmedilmemesi yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre; davalı-davacı erkeğin tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı-davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı-davalı kadının yararına hükmedilen tazminat taleplerine faiz talebi bulunmaktadır. Gerçekleşen duruma göre kadın yararına hükmedilen ve boşanmanın ferisi niteliğinde olan manevi tazminata boşanma kararının kesinleşmesi tarihinden itibaren yasal faize de hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.