Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/9909 K.2023/1118

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; erkeğin kadına ağır hakaretlerde bulunduğunu, şiddet uyguladığını, müvekkilinin yeğeni olan Meral'le müvekkilini aldattığını, Meral'in boşandıktan sonra evini ve tüm ihtiyaçlarını davalının karşıladığını, bu nedenlerden ötürü evlilik birliğinin tamamen bittiğini, bir arada yaşama imkanlarının bulunmadığını iddia ederek tarafların 4721 sayılı Kanun’un (4721 sayılı Kanun)166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, çocuklarının velâyetinin kadına verilmesine dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte geçerli olmak üzere;

müşterek çocuklar için ayrı ayrı 750,00'şer TL'den toplam 1.500,00 TL tedbir nafakasına, müvekkili açısından da aylık 750,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesine, karar kesinleştikten sonra bu nafakaların iştirak ve yoksulluk nafakası olarak devam etmelerine, 250.000,00 TL maddî ve 250.000,00 TL manevî tazminat taleplerinin kabulü ile yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı müvekkilinin evliliği boyunca davalıdan hiçbir şekilde sevgi ve saygı görmediğini, davalının müvekkiline karşı her zaman soğuk, ilgisiz ve hiçbir şeyden memnun olmaz tavır içinde olduğunu, davanın reddine, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde tarafların 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin davalı babaya verilmesine, 50.000,00 TL manevî, 40.000,00 TL maddî tazminatın yasal faizi ile birlikte davacıdan alınarak davalıya verilmesine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davalı erkeğin, davacıya hakaret ettiği, fiziksel şiddette bulunduğu, yine davacının ailesiyle görüşmesine engel olduğu, kadının kardeşinin kızı Meral ile güvensarsıcı davranışlarda bulunduğu; kadının da evde bulunan parayı erkeğe vermemesi nedeniyle kusurlu olduğu; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda erkeğin daha ağır kusurlu olduğu, kadının davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukları ...'ün velâyetinin anneye verilmesine,

baba ile şahsi ilişki kurulmasına yer olmadığına, ortak çocuk ...'ün yargılama aşamasında ergin olduğundan velâyet hususunda karar verilmesine yer olmadığına, ortak çocuk Ayceren için aylık 300,00 TL tedbir, 700,00 TL iştirak nafakasının erkekten alınarak, kadına verilmesine, davacı kadın lehine aylık 400,00 TL tedbir, 750,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesine, kadının boşanmakla mevcut ve beklenen menfaatleri zedelendiği, erkeğin eylemlerinin kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği belirtilerek davacı kadın yararına 30.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak, kadına verilmesine,

davalı erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, hükmedilen nafakalar ve tazminat miktarları yönünden süresinde istinaf talebinde bulunmuştur.

2. Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının ağır kusurlu olduğunu, müvekkilinin sadakatsiz davranışta bulunmadığını, kadın lehine hükmedilen nafakalar ile tazminatların kaldırılmasını, müvekkili lehine maddîve manevî tazminata hükmedilmesini belirterek kararın tamamı yönünden süresinde istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla erkeğin tüm, kadının sair istinaf taleplerinin reddine, davacı kadının tazminatlar ve tedbir nafakaları yönünden miktarların az olduğundan bahisle istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının bu yönlerden kaldırılarak çocuk ve kadın lehine ayrı ayrı 750,00 TL tedbir nafakası, kadın lehine 70.000,00 TL maddî ve 70.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının ağır kusurlu olduğunu, müvekkilinin sadakatsiz davranışta bulunmadığını, kadın lehine hükmedilen nafakalar ile tazminatların kaldırılmasını, müvekkili lehine maddîve manevî tazminata hükmedilmesini belirterek kararın tamamı yönünden süresinde temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; kadının boşanma davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesi, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, tazminatlar ve nafakaların kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 169 uncu maddesi, 174üncü maddesi, 175 inci maddesi, 182 nci maddesi, 330 uncu maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,