Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/9980 K.2024/1263

...

MAHKEMESİ

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI

2022/538 E., 2022/1582 K.

DAVA TARİHİ : 12.07.2017

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, kadın lehine aylık 2.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 500.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; boşanmayı kabul ettiklerini ancak nafakaların ve tazminatların reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.11.2018 tarihli ve 2017/604 Esas, 2018/1037 Karar sayılı kararıyla; tarafların evlilik birliği içerisinde yurt dışında yaşadıkları, zaman zaman da Yalova'ya geldikleri, davalı erkeğin bazen de işi gerekçesiyle yalnız olarak gelip gittiği, davalının telefonunda başka bir kadınla yaptığı mesajların ortak çocuk ve davacı tarafından görüldüğü, taraflar arasında bu nedenle tartışmaların başladığı, davalının davacıya hakaret ettiği, davacının da bu olay sebebiyle davalıya tepki niteliğinde davranışlar gösterdiği, davadan sonra da tarafların zaman zaman aynı evde kaldıkları, ancak, bunun barışma/af niteliğinde olmadığı,

davacı hakkındaki kusur iddialarının ispatlanamadığı, davalının sadakat görevine aykırı olarak başka bir kadınla olan ilişkisi sebebiyle tam kusurlu davranışları ile davacı için evlilik birliğinin devamını imkansız hale getirdiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuk ergin olduğundan velâyet konusunda karar verilmesine yer olmadığına, kadın lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ile 30.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden; davalı erkek vekili hükmün tamamı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.04.2021 tarihli ve 2019/894 Esas, 2021/715 Karar sayılı kararıyla; kadının tazminatların miktarına yönelik istinaf itirazlarının kabulü ile kadın lehine 100.000,00 TL maddî ve 75.000,00 TL manevî tazminata, kadının diğer erkek tüm istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden; davalı erkek vekili ise hükmün tamamı yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 01.02.2022 tarihli kararı ile; tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat az olduğu gerekçesiyle hükmün bu yönden bozulmasına, kadının yoksulluk nafakası isteğinin kabul edilebilmesi için boşanma yüzünden yoksulluğa düştüğünün belirlenmesi gerektiği, dosya kapsamından davacı kadın adına kayıtlı taşınmazlar bulunduğu,

Mahkemece taşınmazların bedeli ile kiraya verilmesi durumunda getireceği kira gelirinin gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmak suretiyle belirlenerek, taşınmazların bedeli ve kira gelirinin davacı kadını yoksulluğa düşmekten kurtarıp kurtarmayacağı değerlendirilerek, yoksulluk nafakası istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi isabetsiz olduğundan hükmün bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise onanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı kadının üzerine kayıtlı taşınmazlar, aldığı kira gelirleri, yurt dışında yaşaması sebebiyle aldığı diğer gelir ve sosyal destek ödemeleri ile tarafların sosyal ekonomik durumları bir bütün halinde değerlendirildiğinde, yoksulluk nafakası şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davacının yoksulluk nafakası talebinin reddine, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alınarak,

davacı kadının maddî tazminat talebinin kabulüne, manevî tazminat talebinin kısmen kabulüne, kadın yararına 500.000,00 TL maddî tazminat ile 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; yoksulluk nafakasının reddi, manevî tazminatın miktarı ve yargılama giderleri yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, eksik inceleme, tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, bozmaya uygun karar verilip verilmediği, yoksulluk nafakasının reddine karar verilmesinin doğru olup olmadığı, tazminatların miktarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, mahkemece bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olduğu, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple; Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 17.100,00 TL vekâlet ücretinin Şemsettin'den alınarak Çiçek'e verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.