Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/10082 K.2024/7523

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflar tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dilekçesi ile özetle; davalının şiddet uyguladığını, bıçak ile kadının boğazını iki defa kestiğini, çocukları ile çevredekileren müdahalesi ile bıçağın düşmesi üzerine boğmaya çalıştığını, davalının bu olay sonrasında tutuklanıp cezaevine gönderildiğini, defalarca eşini aldatıldığını, ekonomik şiddete maruz kaldığını belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 162 ncı maddesi olmazsa 166 ncı maddesinin birinci fıkrası nedeniyle boşanmalarına, aylık 1.000,00 TL tedbir yoksulluk ve iştirak nafakasına, 150.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vasisi cevap dilekçesi ile; davacının iddialarının asılsız olduğunu davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya içerisine celp edilen Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2022/140 E. 2022/149 K. sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda davalının davacıyı öldürmeye teşebbüsten yargılanarak cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın kesinleştiği görülmekle davalının davacının hayatına kast ettiği ceza mahkemesi kararı ile de sabit olduğu gerekçesi ile davacı tarafından açılan davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 162 ncı maddesi gereğince

boşanmalarına, davacının 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince

açtığı dava yönünden karar verilmesine yer olmadığına, ortak çocukların velâyet hakkının anneye verilmesine, 250,00 tedbir nafakasının karar tarihinden itibaren 600,00 TL ye yükseltilerek devamına, boşanma sonrası iştirak nafakasına dönüştürülerek davamına, tarafların ortak çocukları ile davalı baba arasında kişisel ilişki tesisine yer olmadığına, ortak çocuk ...'nın reşit olması nedeni ile velâyet hususunda karar verilmesine yer olmadığına, tedbir nafakasının reşit olduğu tarihe kadar devamına,iştirak nafakası talebinin reddine, kadın için 800,00 TL tedbir-yoksulluk nafakası, kadın lehine 150.000,00 maddî, 150.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararını hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarları, hükmedilen nafaka miktarı, reşit olan ...'nın eğitimine devam etmesi nedeni ile nafaka talebinin reddine karar verilmesi yönünden istinaf etmiştir.

2.Davalı istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararını süresi içinde istinaf ettiğini, istinaf sebeplerini sunacağını beyan etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların tespit edilen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, davacı kadının ihtiyaçları ve hakkaniyet ilkesi birlikte değerlendirildiğinde, hükmedilen nafakaların miktarının düşük belirlendiği, hükmedilen manevî tazminat miktarının düşük olduğu gerekçesi ile ilgili bentlerin kaldırılmasına,

davalı erkeğin istinaf başvurusunun reddine, davacı kadının ortak çocuk ... için iştirak nafakası talebinin reddine, maddî tazminat miktarlarına yönelik istinaf başvurusunun reddine, davacı kadının çocuklar ve kendisi için hükmedilen tedbir-iştirak-yoksulluk nafakaları ve manevî tazminat miktarına yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, ilgili bentlerin kaldırılmasına,

kadın için aylık 1.000,00 TL, yanında yaşayan ortak çocuklar 2007 doğumlu İbrahim ve 2017 doğumlu ... için 1.000,00'er TL ki toplam 3.000,00 TL tedbir nafakasının (İlk Derece Mahkemesi yargılaması sırasında hükmedilen nafakaların tahsilde tekerrür etmemesine) davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kadın için aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakası ile velâyeti anneye verilen ortak çocuklar 2007 doğumlu İbrahim ve 2017 doğumlu ... için 1.000,00'er TLden toplam 2.000,00 TL iştirak nafakasına, 200.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın; nafakaların miktarının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili; davanın kabulü, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatların usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından 4721 sayılı Kanun'un 162 ncı maddesine dayalı olarak açılan boşanma ve fer'îleri istemine ilişkin davada, boşanma davasının kabulü kararının yerinde olup olmadığı, kadın yararına nafaka ile tazminat şartlarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 162 ncı maddesi, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 nci, 324 üncü, 327 nci, 328 inci, 329 uncu, 330 uncu maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraflarca temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,