Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/10135 K.2024/7381

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı- davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; kadının, ailesini istemediğini, kavga çıkardığını, hakaret ve küfür ettiğini, evi terkettiğini, kendi annesine bıçak çektiğini, çocuklarla ilgilenmediğini, çocukların yanında da hakaret ettiğini ederek; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesini çocukların her biri yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile erkek yararına 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın cevap ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; erkeğin annesinin 2 haftada bir gelip kaldığını, evliliğe ve taraflara müdahale ettiğini, küfür ve hakaret ettiğini, darp ettiğini, tartışma çıkardığını iddia ederek; erkeğin davasının reddini istemiş, karşı davanın kabulü ile; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesini çocukların her biri yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadın eşin, erkeğin annesine "sizi de istemiyorum, oğlunu da istemiyorum, oğlunu da sevmiyorum, seni de sevmiyorum, nefret ediyorum senden, defol git buradan" diyerek hakaret ettiği ve evden kovduğu, "oğlunu sevmiyorum, başkasını seviyorum" diyerek güven sarsıcı harekette bulunduğu,

"aptal salak" diyerek hakaret ettiği, davacıyı aşağıladığı erkek eşin ise annesinin taraflara ve kadına müdahale ettiği erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığı, evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde tarafların eşit kusurlu olduğu eşit kusurlu olan tarafların birbirlerinden maddî ve manevî tazminat alamayacağı ortak çocukların velâyetinin babalarına verilmesine,

çocuklar ile anne arasında kişisel ilişki tesisine, erkek eşin çocuklar için talep ettiği iştirak nafakası talebinin reddine, kadının, velâyet hakkı babaya verilen çocuklar için iştirak nafakası vermekle sorumlu tutmamak için yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı- davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespiti, erkeğin kabul edilen davası, reddedilen tazminat, velâyet ile yoksulluk nafakası yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

İlk Derece Mahkemesince, Davacı- davalı erkek tarafından güven sarsıcı hareket maddî vakıasına dayanılmamasına ve ispat edilmemesine rağmen kadın eşe kusur izafe edilmesinin doğru olmadığı, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda; eşinin annesine "sizi de istemiyorum, oğlunu da istemiyorum, oğlunu da sevmiyorum, seni de sevmiyorum, nefret ediyorum senden, defol git buradan" diyerek hakaret eden ve evden kovan, "aptal salak" diyerek hakaret eden, eşini aşağılayan kadın az; annesinin taraflara ve davalı kadına müdahalesine sessiz kalan, eşini darp eden erkek ağır kusurlu olduğu,

boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, boşanmakla yoksulluğa düşeceği ve istinafa konu sair yönlerden kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile; davalı- davacı kadının ,kusur tespiti, reddedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası talepleri yönelik istinaf talebinin kabulü ile.

İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bentleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle; kadın yararına kararın kesinleştiği 08.09.2021 tarihinden itibaren aylık 500,00 TL yoksulluk nafakası ile 20.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata ve sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminat ve yoksulluk nafakası yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü, 175 inci ve 176 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,