Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/10186 K.2024/7151

Taraflar arasındaki Boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın ve karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; kadının erkeği sürekli eleştirdiğini, evlilik birliğine maddî anlamda katkıda bulunmadığını, kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, evlilik birliğine manevî ve maddî katkıda bulunmadığını, ortak konuttan defalarca kaçtığını, kadının başka erkeklerle telefon üzerinden ve sosyal medya hesapları ile mesajlaşıp görüştüğünü, evi terk ettiğini, kadının hakaret ettiğini, tehdit ettiğini, küçük düşürücü davranışlarda bulunduğunu iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, 50.000,00 TL maddî tazminat ile 50.000,00 TL manevî tazminatın kadından alınarak erkeğe verilemesine karar verilmesini talep etmiştir .

II. CEVAP

Davalı davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, erkeğin ve ailesinin kadına karşı fiziki, psikolojik şiddet uyguladığını, kadının ailesi ile görüşmesine engellediğini, kadının hiçbir zaman eşini aldatmadığını, sadakatsizlik yapmadığını, kadının ailesinin düğün hediyesi olarak 28 gr bilezik gönderdiklerini, kadının evi terk etmediğini savunarak ve iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 162 nci maddesi veya 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına , aylık 1.500,00 TL tedbir nafakasına , kararın kesinleşmesi halinde nafakasının yoksulluk nafakası olarak devamına,

yoksulluk nafakasının takıp eden yıllarda tefe/tüfe oranında artırılmasına, 150.000,00 TL maddî tazminat ile 250.000,00 TL manevî tazminatın yasal faizi ile birlikte erkekten alınarak kadına verilmesine, ziynet alacağının aynen iadesine , aynen iadenin mümkün olmaması halinde 1.000,00 TL nin (ıslaha 81.190,00 TL'nin) erkekten alınarak kadına verilmesine, ortak konutun ve ev eşyalarının kadına özgülenmesine karar verilmesini talep etmiştir .

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının, komşuları ...

K. ile konuşmak ve mesajlaşmak suretiyle güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu,erkeğin bağımsız konut temin etmediği, annesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı, eşine ilgisiz davrandığı ve ihtiyaçlarını karşılamadığı, eşini baba ocağına gönderdikten sonra "çocuk öldü, onunla işim bitti" diyerek istemediğini söylediği, belirlenen kusurlu davranışlarla evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında erkeğin ağır kusurlu, kadının hafif kusurlu olduğu,

erkeğin tespit edilen kusurlu davranışların 4721 sayılı kanunun 162 nci maddesi kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı ve belirlenen kusurlu davranışlar haricinde de erkeğe kusur olarak yüklenecek başka bir vakıanın varlığının ispat edilemediği,

tarafların sosyal ekonomik durumları, boşanmaya sebep olan olaylar ve olaylardaki kusur durumu, ziynetlerin bir kısmının ortak çocuğun sağlık giderleri, bir kısmının da erkeğin birlikte oturduğu ailesinin borçları için bozdurulduğu altınların kadının rızası ile verdiğini hususunun ispat edilemediği gerekçesi ile kadının 4721 sayılı kanunun 162 nci maddesi uyarınca boşanma talebinin reddine, karşı davanın ve asıl davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı kanunun 166 ncı maddesi uyarınca boşanmalarına, aylık 400,00 TL tedbir nafakasına, aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasına, yoksulluk nafakasının her yıl tefe tüfe oranında artırılmasını,

10.000,00 TL maddî tazminat ile 12.000,00 TL manevî tazminatın boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte erketen alınarak kadına verilmesine, erkeğin tazminat taleplerinin reddine, davalı karşı davacı kadının ziynet alacağı talebinin kabulü ile, 22 ayar 4 adet bileziğin (her biri 20'şer gram) -14 ayar 1 adet altın zincirin (7,00 gram)-22 ayar 1 adet yarım altının-14 ayar altın çerçevenin (5,00 gram)-22 ayar 1 adet bileziğin (28,00 gram)-14 ayar 1 adet alyans yüzüğün (4,00 gram)-22 ayar 40 adet çeyrek altının, davacı karşı davalı kocadan alınarak,

davalı karşı davacı kadına aynen iadesine, aynen iadesi mümkün değil ise işbu ziynetlerin bedeli toplamı olan 81.190,00 TL'nin 1.000,00 TL'sine karşı dava tarihi olan 05/01/2021 tarihinden, bakiye miktarına (80.190,00 TL) ise ıslah tarihi olan 03/03/2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı karşı davalı kocadan alınarak, davalı karşı davacı kadına verilmesine, davalı karşı davacı kadının para alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresinde davacı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, kabul edilen karşı dava, ,tedbir nafakası, yoksulluk nafakası, maddî tazminat, manevî tazminat, ziynet alacağı, reddedilen maddî tazminat ve manevî tazminat talepleri bakımından kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların iddia ve savunmaları ile toplanan delilleri kapsamında mahkemece tarafların boşanmaya sebebiyet veren kusurlu davranışları ile kusur derecelerinin doğru şekilde tespit edildiği,

boşanmada erkek ağır, kadın az kusurlu kabul edilerek her iki davanın kabulüne karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı ,boşanmaya sebebiyet veren geçimsizlikte, erkek ağır kusurlu olduğundan, boşanmakla evlilikten beklenen menfaatleri ihlal edilen, erkeğin kusurlu davranışları sebebiyle kişilik hakları ihlal edilen kadın lehine maddî ve manevî tazminata, tedbir nafakasına, yoksulluk nafakasına hükmedilmesinde, erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı,

tarafların sosyal ve ekonomik durumu, kusuru, kusurun niteliği, evlilik süresi ve kadının yaşı, paranın satın alma, erkeğin ödeme gücü ve hakkaniyet ilkesi gereği kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve nafaka miktarlarının fazla olmadığı, evlilik birliğinin devamı sırasında bozdurulduğu ve iade edilmediği tespit edilen altınlar yönünden ikrar ve tanık beyanları dikkate alınarak yapılan bilirkişi incelemesi suretiyle düğünde takıldığı ispatlanan takılar yönünden alacağın hüküm altına alınmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, kabul edilen karşı dava, kabul edilen maddî tazminat, manevî tazminat, nafaka, ziynet alacağı, reddedilen maddî tazminat ve manevî tazminat talepleri bakımından kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir .

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflarca açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bulunan geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, kadının karşı boşanma ve ziynet davasının kabulü, maddî tazminat, manevî tazminat, tedbir nafakası, yoksulluk nafakası, şartlarının oluşup oluşmadığı ve miktarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 220 nci, 222 nci ve 226 ncı maddeleri. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,