Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/1019 K.2023/3857

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; daha önce boşanma davası açıldığını, davanın reddine karar verildiğini, aradan geçen 3 yıl geçmesine rağmen evlilik birliğinin yeniden kurulamadığını belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin dördüncü fıkrası gereğince boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın iddialarının doğru olmadığını, davacının evlilik birliğinde sadakat yükümlülüklerine uymadığını, açılan davanın reddine karar verilmesini, aksi halde boşanma kararı verilecekse 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 250.000,00 TL maddî tazminat ile 250.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında ...

3 üncü Aile mahkemesinin 2016/731 Esas sayılı davası ile boşanma davası açılmış olup, davacı erkek tarafından açılan davada davalı kadının kusurunun ispatlanamaması nedeniyle reddine karar verilmiş, açılan davanın kesinleşmesi sonrasında kanunun aradığı 3 yıllık sürenin geçtiği ve bu süre içerisinde dinlenen tanık beyanlarından anlaşılacağı üzere tarafların evlilik birliğinin yeniden kurulması amacıyla bir araya gelmedikleri ve fiili olarak ayrı yaşadıkları, red ile sonuçlanan önceki davada "davacı erkeğin ortada sebep yokken evi terk ettiği,

başka bir kadınla evli bir erkeğe yakışmayacak şekilde samimi fotoğraflar çekinip sıklıkla uygunsuz saatlerde telefon görüşmeleri yaptığı, davacı erkeğin sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği" şeklinde kusurlar yüklendiği, kararın ve kusurların istinaf edilmeyerek kesinleştiği, davacı erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin son fıkrası gereğince boşanmalarına, 40.000,00 TL maddî tazminat ve 40.000,00 TL manevî tazminatın davacı erkekten alınarak davalı kadına ödenmesine,

davalı kadın için aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasının davacı erkekten alınarak davalı kadına ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın istinaf dilekçesinde özetle; reddedilen boşanma davasından sonra davacı erkeğin ortak konutta kalmaya başladığı, kanunun aradığı sürenin bu sebeple kesildiği, dava tarihinden itibaren tedbir nafakası bağlanmamasının hatalı olduğu, tazminatların ve yoksulluk nafakasının miktarının yetersiz olduğu gerekçeleri ile tüm yönlerden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerektiği, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü,

kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat miktarının yetersiz olduğu gerekçesi ile davalı kadının tedbir nafakası ve tazminatların miktarı yönünden istinaf isteminin kabulü ile, ilgili bentlerinin kaldırılmasına, 75.000,00 TL maddî, 75.000,00 TL manevî tazminatın davacı erkekten alınarak davalı kadına verilmesine, davalı kadın için aylık 500,00 TL tedbir, 500,00 TL yoksulluk nafakasının davacı erkekten alınarak davalı kadına verilmesine,

davalı kadının sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın; reddedilen boşanma davasından sonra davacı erkeğin ortak konutta kalmaya başladığını, kanunun aradığı sürenin bu sebeple kesildiğini, tazminatların ve yoksulluk nafakasının miktarının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla;tüm yönlerden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin son fıkrasına dayalı olarak açılan boşanma istemine ilişkin davada boşanma davasının kabulü kararının yerinde olup olmadığı ile tazminatların ve yoksulluk nafakasının miktarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ıncı maddesinin dördüncü fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı kadının aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, kişisel haklarına yapılan saldırının ağırlığı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminatlar azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci madde hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın miktarı yönlerinden BOZULMASINA, 2.Davalı kadının sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,