Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/1160 K.2023/4205

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evlendikleri günden bu yana sürekli maddî sıkıntılar yüzünden tartışma yaşadıklarını, erkeğin emekli astsubay olduğunu, evlendikleri günden bu yana tek maaş ile evini geçindirmeye çalıştığını, kadının son iki yıla kadar ev hanımı olması nedeniyle çalışmadığını, erkek Gaziantep'e döndükten sonra kadının soğuk davrandığını, müvekkili ile aynı odada dahi kalmadığını, erkeğin çamaşırlarını kendisinin yıkayıp ütülediğini, alışverişleri tek başına yaptığını,

kadının sürekli memnuniyetsiz davranarak sorun çıkarttığını belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuk...'nin velâyetinin babaya verilmesine, erkek lehine yasal faiziyle birlikte 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin kusurlu olduğunu, evlilik birliğinden doğan birçok yükümlülüğünü ihlal ettiğini, çocuklarıyla ve ailesiyle ilgilenmediğini, kadına hakaret ve küfür ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, aldattığını belirterek asıl davanın reddine, evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuk...'nin velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk lehine aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile yasal faiziyle birlikte 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin kadına şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, evlilik birliğinin kendisine yüklediği görevleri yerine getirmediği, evlilik birliğinin sarsılmasında erkeğin tam kusurlu olduğu, kadının bir kusurunun ispat edilemediği gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına,

ortak çocuk lehine aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 750,00 TL tedbir nafakasına, 4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesi koşulları oluştuğundan kadın lehine aylık 750,00 TL yoksulluk nafakasına, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası koşulları oluştuğundan kadın lehine 30.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının kusurlu olduğunu, karşı davanın reddedilmesi gerektiğini, kadının geliri olduğunu ve yoksulluğa düşmediğini, kadın lehine maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek asıl davanın reddi, karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadın lehine hükmedilen tazminat miktarlarının az olduğunu ileri sürerek tazminatların miktarı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

İlk Derece Mahkemesince kadının yoksulluğa düşeceği gerekçesiyle kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmolunmuş ise de; toplanan delillerden kadının çalıştığı işyerinden kendi isteği ile ayrıldığı, 4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesi koşullarının somut olayda kadın yararına gerçekleşmediği gerekçesiyle erkeğin bu yöne ilişkin istinaf itirazının kabulüne, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, kusur durumu, evlilik süresi,

paranın alım gücü ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat ile kişilik haklarına yapılan saldırı dikkate alındığında kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarının az olduğu gerekçesiyle kadının bu yöne ilişkin istinaf itirazının kabulüne, kadın lehine 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata, tarafların diğer istinaf itirazlarının, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde de belirttiği sebeplerle asıl davanın reddi, karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; tazminat miktarlarının az olduğunu, kadının sürekli bir işi olmayıp iki günlük çalışmasının mevcut olduğunu, asgari ücret düzeyinde dahi sürekli bir geliri bulunmadığını, yoksulluk nafakasının reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek yoksulluk nafakasının reddi ile maddî ve manevî tazminatın miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, evlilik birliğinin ortak hayatın devamı taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsılıp sarsılmadığı, kusur belirlemesinin doğru yapılıp yapılmadığı, kusur belirlemesine bağlı olarak erkeğin davasının reddinin ve kadının davası ile tazminat taleplerinin kabulünün ve tazminat miktarlarının dosya kapsamına uygun olup olmadığı, kadın lehine yoksulluk nafakası verilmesi şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü, 175 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden Levent'e yükletilmesine,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz eden Selma'ya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,