Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/1220 K.2023/4849

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin alkol bağımlısı olup günde 6-7 şişe bira içtiğini, eşi ve çocuğu ile ilgilenmediğini, iletişime kapalı aşırı kıskanç, agresif, çabuk sinirlenen, şiddete meyilli bir mizacı olduğunu, ortak çocuğun en küçük yaramazlığında aşırı tepki gösterip bağırdığını, başka kadınlarla çekilen uygunsuz videolarının olduğunu, bu videoları gören eşine bağırıp hakaretler ettiğini, çoğu zaman kıskançlık krizine girdiğini, kadının kafasına silah dayayıp "seni öldürürüm" diyerek fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını,

kadının telefonundan iş yerindeki erkek arkadaşlarına "seni seviyorum" içeriğinde mesaj atıp mesaj attığı kişilerin cevap verip vermediğini kontrol ettiğini, maddî anlamda destek sağlamadığını, çocuğuna harçlık dahi vermediğini, tedavi için gelen kadının annesi ile konuşmadığı gibi "annen bu evden defolup gidecek" şeklinde sözler söylediğini, 04.12.2018 tarihinde alkollü şekilde ortak konuta gelip kadını darp ettiğini, silahını doğrulttuğunu, sesler üzerine gelen komşuların yardımı ile kendisini odaya kilitlediğini belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 162 nci maddesi uyarınca,

bu talep kabul edilmez ise 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin kadına verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına ise 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddiaların doğru olmadığını, kadının karşı çıkması sebebiyle hasta ve bakıma muhtaç olan annesini ortak konuta getiremediğini belirterek tarafların boşanmalarına, tazminat taleplerinin ise reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin, kadının kafasına silah dayayarak tehdit ettiğinin hakkında verilen mahkumiyet hükmü ile sabit olduğu, ceza yargılamasında maddî gerçeğe ulaşıldığı ve erkeğin, kadının saçından tutup sürüklediği ve dövdüğü, erkeğin kadına pek kötü davranışta bulunduğunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesi uyarınca boşanmalarına, tarafların ortak çocukları ...'ın velâyetinin davacı anneye verilmesine,

baba ile aralarında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk ... yararına aylık 600,00 TL tedbir nafakası takdirine, nafakanın kararın kesinleşmesinden itibaren iştirak nafakası olarak devamına, davacı kadın yararına 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının kadının davasının özel boşanma sebebine dayalı olarak kabul edilmesi, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar ile bunların miktarları yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin gerçekleşen kusurlarına nazaran kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatların miktarının az olduğu gerekçesiyle kararın maddî ve manevî tazminatların miktarı yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin yargılandığı ceza davasında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesinin hatalı olduğunu, tarafların birbirlerine karşı fiziksel müdahalede bulunduklarını, mahkemece özel boşanma nedenine dayalı davasının kabul edilmesinin isabetsiz olduğunu ileri sürerek kadının özel boşanma nedenine dayalı davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar ile tazminatların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin kusurlu davranışları var ise bunların 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesi kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve buna bağlı olarak kadının davasının kabulünün isabetli olup olmadığı, kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesine ilişkin koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği, gerçekleşti ise miktarların hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 162 nci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı kadın vekilinin temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, kişilik haklarına yapılan saldırının ağırlığı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminatlar azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci madde hükümlerinde düzenlenen hakkaniyet kuralları nazara alınarak, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının maddî ve manevî tazminat miktarları yönlerinden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının maddî ve manevî tazminat miktarları yönlerinden davacı kadın yararına BOZULMASINA,

3.Davalı erkek vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine,