Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/1429 K.2023/1183

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece ortak çocuklar ile baba arasında yeniden kişisel ilişki kurulmuş ancak davalı babanın 28.10.2018 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla 30.09.2022 tarihli ek kararla dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın ve ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; bir kısım isnatlarda bulunarak evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına ortak çocukların velayetinin kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı asıl isnatların asılsız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velayetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA KARARI

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili kişisel ilişki yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 03.10.2017 tarihli, 2016/5168 Esas ve 2017/10518 Karar sayılı kararıyla, Mahkemece, ortak çocuklar ile baba arasında aynı şehir ayrı şehir ayrımı yapılarak kurulan kişisel ilişkinin doğru olmadığı, baba ile kişisel ilişki kurulması hakkında sosyal inceleme raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken verilen kararın doğru olmadığı gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak, baba ile ortak çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş, davalı babanın 28.10.2018 tarihinde vefatı sebebi ile Mahkemece 30.09.2022 tarihli ek kararla davanın konusuz kalması sebebi ile karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen asıl karara kişisel ilişki yönünden ve ek kararına karşı yargılama gideri yönünden süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairemizin 12.12.2022 tarihli ve 2022/10039 Esas, 2022/10329 Karar sayılı kararıyla, kararın onanması karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle; çocuklar ile baba arasında kurulan kişisel ilişkinin sağlanması için masraflara katlanma yükümlülüğünün anneye verilemeyeceğini, babanın ceza evinde olması sebebi ile kurulan kişisel ilişkinin icra edilebilir olmadığını belirterek Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ıncı maddesinde belirtilen karar düzeltme sebeplerinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesi. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun)166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 174 üncü maddesi ve 175 inci maddesi hükümleri.

3. Değerlendirme 1.Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle onanmış olup, karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Karar düzeltme talebinin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 1.470,00 TL. para ceza ile 375,10 TL karar düzeltme ret harcının düzeltme isteyenden tahsiline,