Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/1711 K.2023/1102

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek dava dilekçesinde özetle; davalı kadın ile anlaşmalı olarak boşanmak istediklerini, protokol hükümlerinde anlaştıklarını iddia ederek tarafların anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın cevap dilekçesinde; protokol hükümleri uyarınca anlaşmalı boşanmayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın anlaşmalı boşanma istemine ilişkin olduğu, mahkemece yapılan yargılama sırasında davacı erkeğin ve davalı kadının bizzat dinlendiği, tarafların boşanma hususundaki iradelerini serbest iradeleri ile açıkladıkları, evliliklerinin bir yıldan fazla sürdüğü, boşanmanın mali sonuçları ve ortak çocuklarının durumu hususunda anlaştıkları, tarafların anlaşmalarının mahkemecede uygun bulunduğu gerekçesiyle tarafların anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verildiği belirtilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın temyiz dilekçesinde özetle; anlaşmalı boşanma kararından sonra tarafların evlilik birliğinin devam ettiği, davacı erkeği sevdiği, boşanmak istemediği, evliliğini devam ettirmek istediği belirtilerek; hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesi tarafından anlaşmalı boşanmaya dair verilen kararın uzun bir süre sonra tebliğe çıkartılması, tarafların evilik birliğinin devam ettiği ve davanın reddine karar verilmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 inci maddesi, 166 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası

3. Değerlendirme

Davacı erkek tarafından açılan davanın yapılan yargılaması sonucunda 23.09.2013 tarihli kararla tarafların anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verilmiş, mahkemenin gerekçeli kararı, aradan dokuz yıl geçtikten sonra tebliğe çıkartılmış, 22.12.2022 tarihinde davalı kadına tebliğ edilmesi üzerine, davalı kadın süresi içerisinde kararı temyiz etmiştir.

Davalı kadın temyiz dilekçesinde hükmün geç tebliğe çıkarılması ve tarafların bu süre içerisinde evlilik birliğini devam ettirdiği sebebiyle boşanma kararının bozulması gerektiğini ileri sürmüştür. Kararın dokuz yıl gibi uzun bir süre geçtikten sonra tebliğe çıkarılması, 4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinde yer alan dürüstlük kuralına aykırı ve hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir.

4721 sayılı Kanunu'nun 2 nci maddesinin ikinci fıkrasında belirtildiği gibi bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz. Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanma iradesinin samimi olmadığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Mahkeme kararının yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,