Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/173 K.2023/390

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen ilk kararda her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı kadın vekili ve davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı-davalı kadın vekili ve davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.09.2021 tarihli ve 2021/3245 Esas, 2021/6360 Karar sayılı kararıyla evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda davalı-davacı erkeğin ağır kusurlu olduğu, davacı-davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği ve davacı-davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakasının az olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin onanmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak kesinleşen yönlerden karar verilmesine yer olmadığına, davacı-davalı kadın yararına yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminata karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 18.10.2022 tarihli 2022/8901 Esas 2022/8312 Karar sayılı kararıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalı-davacı erkek vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; onama kararının hatalı olduğunu belirterek Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçede belirtilen sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı-davacı erkek vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu`nun Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu`nun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 444 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı düzenlemesine yer verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra anılan mahkemelerce verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca tesis edilen kararlar hakkında Hukuk Muhakemeleri Kanununda karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davalı-davacı erkek vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.