Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/1831 K.2023/2697

Taraflar arasındaki davacı tarafından açılan tanıma ve tenfiz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; Neuss Asliye Hukuk Mahkemesinde boşanma davası açtığını, yapılan yargılama sonucunda boşandıklarını, kararın 14.04.2021 kesinleştiğini, kesinleşen kararın nüfusa işlenmesi gerektiğini belirterek davasının kabulüne boşanma ilamının tanınmasına ve tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; yabancı mahkeme kararlarının idari yoldan da gerekli yerlere bildirilebileceğini, buna ilişkin yönetmelikte hangi makamlara başvuru yapılabileceğinin belirtildiğini, anılan yönetmelik hükümleri gereğince tanınma ve tenfiz başvurusunun yapılacağı merci İzmir Nüfus İl Müdürlüğü olduğunu, İzmir Nüfus İl Müdürlüğü'ne yapılan bir başvuru olmadığını, davacının öncelikle idari başvuruyu yapması, olumlu cevap alınamadığı taktirde aile mahkemesinde dava açması gerektiğini, doğrudan işbu davanın açılmasında hukuki yararının olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların boşanmalarına ilişkin Neuss Asliye Hukuk Mahkemesi Aile Mahkemesi Dosya No:52 F 53/20 sayılı kararının 14.04.2021 tarihinde kesinleştiği, kararının Türk kamu düzenine aykırı olmadığı, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 50 nci ve devamı maddelerinde düzenlenen tanıma ve tenfiz şartlarının bulunduğu ve herhangi bir engel olmadığı gerekçesi ile 5718 sayılı Kanun’un 54 üncü ve 58 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince davanın kabulüne, boşanma yönünden tanınmasına ve tenfizine, yabancı mahkeme ilamının tanınma ve tenfizine karar verildiğinin kararın orjinal nüshasına şerh düşülmesine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; cevap dilekçesindeki beyanlarını tekrarladıklarını, tanıma ve tenfiz kararını istinaf etmediklerini, idari başvuru ile çözülebilecek bir konu için dava açmakta hukuki yarar bulunmadığını, davaya sebebiyet vermediklerini, davalı aleyhine vekâlet ücretine ve muhakeme masrafına hükmedilmesini hatalı olduğunu ileri sürerek kararı yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece verilen tanıma ve tenfiz kararı taraflarca istinaf edilmediğini, kararın kesinleştiğini, davacının kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğini, vekâlet ücreti ve muhakeme masrafının kararın ferisi niteliğinde olduğunu, vekâlet ücreti verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu, sözkonusu yönetmelik hükümlerinin uygulanması iki tarafın ilgili nüfus müdürlüğüne birlikte başvurusunu gerektirdiği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan yabancı mahkeme kararının tanınması ve tenfizi için idari başvuru yolu öngörülmüş iken dava açmakta hukuki yararının olup olmadığı, hukuki yararın olmadığı konuda aleyhine vekâlet ücreti ile yargılama giderlerine hükmedilmesinin ... olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk Yabancı Ülke Adli veya İdari Makamlarınca Verilen Kararların Nüfus Kütüğüne Tescili Hakkında Yönetmelik, Resmi Gazete 30325 (7 Şubat 2018), 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 5 ... maddesi, 50 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi, 58 ... maddesi, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu, 10.02.2012 tarih ve 2010/1Esas, 2012/1 Karar sayılı kararı; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesi, 370 ... maddesi, 371 ... maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,