Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/1938 K.2023/1544

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm tesisine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 10.10.2018 tarihinde evlendiklerini, 2021 yılının Ocak ayından bu yana fiili olarak ayrı yaşadıklarını, davalının ayrı yaşadıkları dönemde hamile olduğunu, 27.07.2021 tarihinde ortak çocuk ... ...'ın dünyaya geldiğini, davalının ortak çocuğu davacıya göstermediğini iddia ederek, ortak çocuk ile davacı arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalıya dava dilekçesi ve eklerini usulünce tebliğ edilmesine rağmen davalı davaya süresinde cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ... ile Davalı ...'nın resmi nikahlı evli oldukları, ortak bir çocuklarının olduğu, taraflar arasında bir boşanma davasının bulunmadığı, ancak 1 yılı aşkın süredir tarafların fiilen ayrı yaşadıkları, ortak çocuğun anne yanında olduğu, davalı annenin, ortak çocuğu davacı babaya göstermediği, davacı baba Melih ile ortak çocuk Ahmed ... arasında kişisel ilişki kurulmasının ortak çocuğun üstün yararına olacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; ortak çocuk ile davacı baba arasında yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmamasının doğru olmadığını belirterek; kararın kaldırılarak davanın talepleri gibi kabulüne karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı istinaf başvuru dilekçesinde; ortak çocuğun bir yaşında olup anne bakım ve şefkatine muhtaç olduğunu, İlk Derece Mahkemesinin davanın kabulü ile her hafta sonunu kapsayacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına yönelik kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek; kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, ortak çocuğun henüz çok küçük olduğu, bu nedenle baba ile yatısız olacak şekilde kişisel ilişki kurulması yerinde ise de, ortak çocuğun babadan uzun süre ayrı kalmasının çocuktaki aidiyet duygusunun sarsılmasına neden olabileceği, yatısız şekilde kurulan kişisel ilişkinin başlangıç ve bitiş saatleri dikkate alındığında, ilişki süresinin yetersiz olduğu,

babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisini ve şefkatini tatmasına yeterli, daha uygun saatleri kapsayacak şekilde kişisel ilişki kurulması gerektiği, çocuk ile baba arasında yatısız olacak şekilde kişisel ilişki kurulması yerinde ise de, her hafta sonunu kapsayacak şekilde kişisel ilişki kurulmasının hem çocuğun yararına olmayacağı, hem de velâyet sahibi olan annenin velâyet hakkını kullanmasında zorluklar çıkacağı, bu nedenle her hafta sonunu kapsayacak şekilde kişisel ilişki kurulmasının da doğru olmadığı gerekçesiyle,

tarafların istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının bir numaralı paragrafının kaldırılarak yeniden hüküm tesisine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz başvuru dilekçesinde; davacı ile ... 2 Aile Mahkemesinin 2022/472 Esas sayılı kararı ile anlaşmalı olarak boşandıklarını, ortak çocuğun velâyetinin anneye verildiği ve baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kararı kurulduğu, kararın 11.01.2023 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiğini beyan ederek; aleyhine hükmedilen vekâlet ücretinin davacı uhdesinde kalmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı babanın ortak çocuk ile kişisel ilişki kurulmasının kabul kararı sonucu davalı aleyhine hükmedilen vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü maddesi, 326 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 164 üncü maddesi, 168 inci maddesi; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,