Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/2056 K.2023/1733

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı baba vekili dava dilekçesinde; tarafların 2021 yılında anlaşmalı olarak boşandıklarını, o dönemde iki yaşında olan ortak çocuk ...'nın velâyetinin anneye verilerek baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesis edildiğini, kişisel ilişkinin gündüzlü ve kısa süreli kurulan kişisel ilişkinin yetersiz kaldığını, müvekkilinden uzun süre ayrı kalmak çocuğun psikolojisini etkilediğini, davalının kişisel ilişki tesisinde zorluk çıkardığıını, telefonları açmadığını, davalının, müşterek çocukla müvekkilini telefonla görüştürmemesi ve kişisel ilişki günlerinde göstermemesi nedeniyle davalı aleyhine icra takibi başlattığını bunun üzerine davalının müvekkili aleyhine uzaklaştırma kararı aldırdığını iddia ederek müşterek çocuk ile arasında kurulan kişisel ilişkinin arttırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde; müşterek çocuğun 2,5 yaşında olduğunu,çocuğun alışmış olduğu düzenden çıkmasının gelişimi açısından geri dönülmesi zor zararlar oluşturacağını, babanın, çocuğu aldığı günlerde dahi sorunlarla karşılaştığını bu konuya ilişkin sesli ve görüntülü kayıtlar olduğunu, çocuğun üstün yararı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ortak çocuğun velayetinin davalı annede olduğu, boşanma davasında baba ile çocuk arasında kişisel ilişkinin kurulduğu, çocuğun yaşı gereği anne ile bağımlılığının kalktığı ve baba ile çocuk arasındaki sevgi, güven bağının oluştuğu anlaşılmakla, baba figürünün çocuk için önemi de dikkate alınarak, çocuk ile baba arasında daha sıkı ilişkinin çocuğun üstün yararına olacağı gerekçesi ile davanın kabulüne, ... ile davacı baba arasında her ayın ikinci ve dördüncü Cumartesi günü saat 10.00 ile Pazar günü saat 16.00 ;

dini bayramların ikinci günü saat 10.00 ile üçüncü günü saat 14.00 ve her yılın 01 Ağustos günü saat 10.00 ile 20 Ağustos günü saat 14.00, sömestr tatillerinde birinci gün saat 10,00 ile sekizinci gün saat 16,00, her yıl babalar gününde saat 10.00 ile saat 18.00, her yıl çocuğun doğum günlerinde saat 16.00 ile 20.00 arasında baba tarafından çocuğun bulunduğu yerden alınarak, aynı yere teslim sureti ile, baba yanında kalmak sureti ile kişisel ilişki kurulmasına,

her yılın 01 Temmuz günü saat 10.00 ile 31 Temmuz günü saat 14.00 ile sömestr tatillerinde dokuzuncu gün saat 10,00 ile son gün saat 16,00 arasında anne ile kesintisiz kişisel ilişki kurulmasına, belirtilen günlerin babanın kişisel ilişki günlerine denk gelmesi halinde bugünlere ilişkin baba ile şahsi ilişki kurulmamasına şeklinde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davacının psikolojik durumu, öfke kontrolünün olması, çocuğun babası ile vakit geçirmek isteyip istemeyeceği, yatılı kişisel görüş günlerinde çocuğun nerede kalacağı, baba işe gittiğinde kim tarafından bakılacıağı değerlendirilmeden düzenlenen bilirkişi raporu esas alınarak verilen kararın usule ve yasaya aykırı olduğunu, bilirkişi raporuna ettikleri itirazlarının dikkate alınmadığını, sunulan delillerinin hiçbirinin değerlendirilmediğini, çocuğun dinlenilmediğini, davacının doğru olmayan bilgilerle sosyal inceleme uzmanını etkilemeye çalıştığını,

3 yaşını yeni doldurmuş anne bakımına muhtaç olan çocuğun 20 gün gibi uzun sürede annesiz nasıl kalacağını beyan ederek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak itiraz ettikleri hususlarda yeniden değerlendirme ve araştırma yapılarak yeniden hüküm kurularak çocuk ile velâyet hakkı elinde olmayan baba ile arasında kurulan kişisel ilişkinin azaltılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, boşanma davası ile kurulan kişisel ilişki süresi babalık duygularının tatmini açısından yetersiz olduğunu, çocuğun üstün menfaatleri gözetilerek, baba ve çocuğun anayasal hakkı olan birbirlerini tanıma, iyi ilişki kurma ve manevî bağlarının olumlu bir şekilde devamını sağlayacak, ana-babalık duygusunu da tatmine yeterli ve bu esasları içerecek şekilde uygun ve yeni bir düzenleme yapılması gerektiği çocuğun büyüyen yaşı, bedeni, fikri ve ahlaki gelişimi, yüksek yararı, anayasal hak olan baba ile çocuğun birbirlerini tanımak,

iyi ilişki kurmak ve manevî bağlarının devamı sağlamak ve babalık duygularının tatmini açılarından yeniden düzenlenen kişisel ilişkinin şekli ve süresi yeterli ve doyurucu nitelikte olduğu gerekçesiyle istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki iddia ve vakıaları aynen tekrar ederek, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin müşterek çocuğun kişisel ilişki sırasında nerede ve kiminle kalacağı, babanın psikolojik durumu ve çocuğun baba ile vakit geçirmek isteyip istemeyeceği hususlarının araştırılmadığını iddia ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, kişisel ilişki tesisinde çocuk ve ebeveynlerle ayrı ayrı görüşülerek, psikolog, pedegog ve sosyal çalışmacıdan oluşan yeni bilirkişi raporu alınmasını, rapor neticesinde çocuk ile baba arasında kişisel ilişkinin düzenlenmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı babanın müşterek çocuk ile arasında kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebinin kabulünün yerinde olup olmadığı ve baba ile ortak çocuk arasında boşanma ilamı ile tesis edilmiş olan kişisel ilişki süresinin yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 323. maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,