Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/208 K.2023/1380

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile yeniden hüküm kurularak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların ...

4. Aile Mahkemesinin ilamı ile boşandıklarını, ortak çocukların velâyetlerinin davalı babaya verildigini, davalı babanın ...’ya kötü niyetli olarak çocuklar ile anne arasındaki kişisel ilişkiyi engellemek amacıyla taşındığını, kişisel ilişkinin kurulması noktasında sorun çıkardığını, çocukların telefonla anneleriyle görüşmelerini engellediğini tarafların yaşadıkları şehirlerin farklı olması nedeniyle müvekkilinin çocuklarını göremediğini,

yol giderlerinin ve konaklama giderlerinin müvekkilinin ekonomik gücünü aştığını belirterek çocukların her ayın birinci haftasında yaz tatillerinin tamamında ara tatiller ve yarıyıl tatilinin tamamında müvekkilinin yanında kalacak şekilde ve ortak çocuklarla her gün en az bir kez telefonda görüntülü konuşma şeklinde kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine çocukların ... iline getirilmesine yada müvekkilinin ... iline gitmesi durumunda otel yol ve yemek masraflarının davalı tarafından karşılanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Mahkemenin yetkisine açıkça itiraz ettiklerini, yetkili mahkemenin ... mahkemeleri olduğunu, müvekkilinin ... iline tayininin çıkması nedeniyle ...'ya taşındığını, ortada keyfi bir durumun bulunmadığını, davacının ortak çocukları sürekli müvekkiline müvekkilinin eşine karşı kışkırttığını, müvekkilinin devlet memuru olup ekonomik anlamda hali refahta olmadığını bu nedenle davacının kişisel ilişkinin temini için yol masrafı istemesini kabul etmediklerini müvekkilinin isnat edildiği şekilde kişisel ilişkiyi engellemediğini, kaldı ki davacının kişisel ilişki için herhangi bir icra takibinde de bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; sosyal inceleme raporu ve çocukların üstün yararı gereği davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının otel ve yol masraflarına yönelik talebinin reddedilmesine rağmen aleyhe vekâlet ücreti hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, boşanma davası ile birlikte düzenlenen kişisel ilişkinin usul ve yasaya uygun olduğunu, İlk Derece Mahkemesi kararının yasal mevzuata açıkça aykırılık teşkil ettiğini beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması için istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,boşanma ilamı ile kurulan kişisel ilişkinin süresi ve sıklığı nazara alındığında yeterli düzeyde tespit edildiğinin ve annelik duygularının tatminine elverişli olduğunun anlaşıldığı, kişisel ilişkinin davacının talep ettiği şekilde genişletilmesinde çocukların üstün menfaatinin bulunmadığı, bilakis zorunlu öğretim çağında bulunan çocukların eğitim öğretim hayatlarını engeller nitelik arz ettiği gibi velâyet görevini yerine getirmesini de engelleyici mahiyette bulunduğu, iletişim araçlarıyla kişisel ilişki talebinin infaz kabiliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin, istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurularak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; çocukların anne ile görüşmek istediklerini bu durumun sosyal inceleme raporuna da yansıdığını, çocukların anneleri ile daha sık görüşmeleri şeklinde tesis edilen kararı Bölge Adliye Mahkemesi'nce çocukların anneleri ile daha sıkı ilişki içerisinde büyümesi hakkının ellerinden alınarak davanın reddine karar verildiğini kararın menfaat ilişkisi kavramına, çocuğun üstün yararı ilkesine aykırı olarak düzenlendiğini beyan ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, velayeti babada bulunan ortak çocuklar ile anne arasında kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebinin reddinin yerinde olup olmadığı, anne ile ortak çocuk arasında boşanma ilamı ile tesis edilmiş olan kişisel ilişki süresinin yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü, 182 nci ve 183 üncü, 339 uncu, 343 üncü ve 346 ncı maddeleri; Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme 3 üncü maddesi; Çocuk Haklarının Kullanılmasına ilişkin Avrupa Sözleşmesi 1 inci maddesi; 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu 4 üncü maddesinin ( b) bendi hükümleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,