Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/2159 K.2023/4966

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın da kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ... erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... erkek vekili dava dilekçesinde, davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya bırakılmasına, ortak çocuk için tedbir ve iştirak nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde, asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye bırakılmasına, ortak çocuk için 2.500,00 TL tedbir ve iştirak, kadın için 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk, 100.000.00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının ütü ve yemek yapmadığı, çamaşır yıkamadığı, tarafların iki yıldır özel hayatlarının olmadığı, erkeğin ütüsünü bir sefer komşusuna yaptırdığı, erkeğin eşini doğum gününe götürmediği, eşinin yerini bilmesine rağmen eşinin babasına eşinin kayıp olduğunu bildirdiği, kadının, babasına, eşini iki kez aramasına rağmen eşinin gelip kendisini ve çocuklarını almadığını söylediği,

tarafların evde bir senedir konuşmadıkları, iletişimlerinin durduğu belirterek boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesi ile her iki davanın da kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadının yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı- davacı kadın vekili hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek boşanma ve velâyete ilişkin hükümler dışında kalan hükümlerin bütünü yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince yapılan kusur belirlemesinin hatalı olduğunu belirterek birlik yükümlülüklerini yerine getirmeyen, "kadın gibi yönetilmeye tahammülüm yok, s...r git kapı açık, cehennem ol git, senden, kadınlığından, tavırlarından, anneliğinden, her şeyinden nefret ediyorum" vb sözlerle hakaret eden, eşi ve çocuğu ile ilgilenmeyen onlarla tatile gitmek yerine kendi ailesi ile tatile giden,

yerini bildiği halde kadının babasına "kızınız kayıp haberiniz var mı" diye mesaj gönderen erkeğin tam kusurlu olduğunu belirterek istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile kusura ilişkin gerekçenin düzeltilmesine, İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadın lehine 25.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, kadının sair istinaf taleplerinin ise Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

... erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle, tarafların dava istinaf aşamasında iken taraflar ve vekillerin imzasını taşıyan bir protokol yapıl dığını, 16.01.2020 tarihli bu protokole göre tarafların birbirinden herhangi bir maddî ve manevî tazminat talepleri kalmadığını, protokolün ilam niteliğinde olduğunu, bu nedenle de tazminat taleplerinin reddi gerektiğini belirterek tazminatlar yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında, yargılaması devam etmekte iken taraflar arasında imzalanan protokolün eldeki davada hükmedilen tazminatı kapsayıp kapsamadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası. 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Taraflar arasında görülmekte olan boşanma davasında İlk Derece Mahkemesince tarafların eşit kusurlu olduğundan bahisle her iki davanında kabulüne ve tarafların boşanmalarına ve kadının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, karar davalı-davacı kadın tarafından istinaf edilmekle Bölge Adliye Mahkemesinin 12.10.2022 tarihli kararı ile erkeğin tamamen kusurlu olduğundan bahisle istinaf itirazının kabulüne hükmün kısmen kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadın yararına maddî ve manevî tazminata karar verilmiştir.

Davalı erkek temyizinde taraflar arasında 16.01.2020 tarihinde bir sözleşme imzalandığını iddia etmiş ve dosyaya sunmuştur. Dava istinaf aşamasında iken taraflar arasında taraflar ve vekillerince imzalanan 16.01.2020 tarihli sözleşmenin 9 uncu maddesinde tarafların birbirlerinden maddî ve manevî tazminat taleplerinin bulunmadığı hususunun düzenlendiği görülmüştür.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince 16.10.2020 tarihli sözleşmenin dosyaya davalı erkek tarafından sunulmuş olması nedeniyle tarafların bu konuda açıklamalarının alınarak, maddî ve manevî tazminata ilişkin 9 uncu maddesi hükümleri de değerlendirilerek yeniden hüküm verilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,