Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/2439 K.2023/1817

Taraflar arasındaki davacı kadın tarafından açılan çocukla baba arasında yeniden kişisel ilişki tesisi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; tarafların ...

Aile Mahkemesi'nin 2017/307 Esas, 2019/338 Karar sayılı kararı ile boşandıklarını, kararda ortak çocuk ile davalı baba arasında kişisel ilişki tesis edildiğini, davalının başka kadınlar ile kendi ikamet ettiği evde beraber kaldığını, davalının anne ve babasının da ortak çocuk ile ilgilenebilecek yaşta olmadıklarını, davalının hafta içi ve cumartesi günleri çalıştığını, davalı babanın alkol alışkanlığının bulunduğunu, şiddete meyilli olduğunu, ortak çocuğu istemeyip kürtaja zorladığını,

davacının ortak çocuğun yaşının küçük olması nedeniyle tedirgin olduğunu belirterek ortak çocuk ile davalı baba arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi ve yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı erkeğin başka kadınlar ile yaşamasının söz konusu olmadığını, davanın kötü niyetli ve baba ile kız arasındaki ilişkiyi koparma niyetiyle açıldığını, davalı erkeğin müşterek çocuğunu görebilmek için icra takibi ile çocuğunu alma gayreti sarf ettiğini, ortak çocuğun yanında bakımı ile ilgilenebilecek kadın olarak davalının babaannesi ve halası olduğunu, davacının sürekli uzaklaştırma kararı aldığını, davalı erkeğin alkolik olmadığını, kanunlarda alkol alan bireyler ile müşterek çocuklar arasında kişisel ilişki kurulamayacağına ilişkin bir hüküm olmadığını, nadiren alınan alkolün görüş tesis edilmesine engel olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların ...

Aile Mahkemesi'nin 2017/307 Esas, 2019/338 Karar sayılı ilamı ile boşandığı, çocuğun velâyetinin davacı anneye verildiği, davalı baba ile arasında yatılı kişisel ilişki tesisi edildiği, ortak çocuğun davacı anne ile birlikte yaşadığı, davalı babanın 2017-2021 yılları arasında ortak çocuk ile kişisel ilişki kurmadığı, 2021 yılında icra kanalı ile görüşmeye başladıkları ancak çocuğun bu süreçten olumsuz etkilediği, davalının ayrılık aşamasından sonra uzun süre küçükle kişisel ilişki kurmamasından kaynaklı yabancılaşma sorunun devam ettiği, rızasız gerçekleşen icra teslimi yolu ile yapılan görüşmelerin çocuğa zarar verdiği,

çocuğun bu ebeveyn çatışmalarının sürekli ana maddesi olarak konumlandırıldığı, çocuğun yaşı itibariyle annesinin etkisininde kaldığı, babasına karşı tepkili olduğu, yatılı kişisel ilişki günlerinde ortak çocukta tuvaletini altına yapma davranışı oluştuğu, mevcut şartlar altında küçüğün davalı baba ile kişisel ilişkisinin devam etmesinin küçüğün gelişimi açısından yararlı olacağı ancak küçüğün yatılı ilişki kurmaya yeterince hazır olmadığı duygu durum değişiklikleri yaşadığı değerlendirilerek,

sosyal inceleme raporundaki tespitler neticesinde ortak çocuk ile baba arasında saatlik kişisel ilişki kurulmasının çocuğun gelişimi için daha uygun olacağı gerekçesiyle, ortak çocuk ile baba arasında her ayın 1 inci ve 3 üncü Pazar günü saat 10.00'dan aynı gün saat 17.00'ye kadar, dini bayramların 3 üncü günü saat 10.00'dan aynı gün saat 17.00'ye kadar, her yıl babalar gününde saat 10.00'dan, 17.00'ye kadar yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişkinin yeniden düzenlenilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; yargılama aşamasında alınan sosyal inceleme raporlarının denetime elverişli olmadığını, davacı annenin ortak çocuğu suçta araç olarak kullandığını, önce çocuğa fiziksel şiddet uygulayıp, fiziksel şiddetin erkek tarafından yapıldığı iftirasını attığını, buna ilişkin olarak ceza yargılaması olduğunu, mahkemece ceza yargılamasının sonucunun beklenmemesinin hukuka aykırı olduğunu, davacı annenin velâyet görevini kötüye kullandığını, delillerin tam olarak toplanmadan hüküm kurulduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmek üzere kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi'nce verilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin davanın kabulüne yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin (1) inci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını aynen tekrarla, davacı kadının önce çocuğu darp ederek fiziksel şiddetin davalı tarafından gerçekleştirildiği yönünde kadına iftira attığını, kadının ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2022/349 Esas sayılı dosyasında ceza aldığını, bu durumun velâyetin değiştirilmesini dahi gerektirebileceğini, sosyal inceleme raporunun beş kişilik uzman heyetince tanzim edilmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından ortak çocukla babası arasındaki yatılı kişisel ilişkinin kaldırılarak saatli kişisel ilişki kurulması talebiyle açılan dava neticesinde mahkemece ortak çocukla baba arasında saatli kişisel ilişki kurulması kararının çocuğun üstün menfaatine uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 323 üncü maddesi, 324 üncü maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 5395 sayılı Çocuk koruma Kanunu'nun 4 üncü maddesi'nin (b) bendi, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,