Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/2607 K.2023/6108

...

MAHKEMESİ

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI

2021/1578 E., 2022/1996 K. ... ...

İLK DERECE MAHKEMESİ

Ankara Batı 3. Aile Mahkemesi

SAYISI

2019/142 E., 2021/426 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı her iki tarafça temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... erkek dava dilekçesinde özetle; kadının evi terk ettiğini, yalan söylediğini belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; erkeğin, ailesinin müdahalesine sessiz kaldığını, erkeğin annesinin kadını hizmetçi gibi kullandığını, erkeğin, kadının evden çıkmasına izin vermediğini, erkeğin ve ailesinin kadını aşağıladığını, erkeğin, kadına hakaret ettiğini, kadını baba evine gönderdiğini, kadının, bekar çocukları olan komşuya gittiğini söyleyerek iftira attığını, erkeğin ziynet eşyalarını kadının elinden aldığını, ayrı yaşarken kadına maddî katkı sağlamadığını, ev eşyalarını dağıtıp evi boşalttığını,

ekonomik ve psikolojik şiddet uyguladığını belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; erkeğin, kadını ailesinin yanına bırakarak birlikte yaşamaktan kaçındığı, kadının akıl hastası olduğu ve babasının velâyeti altına alınarak kısıtlandığı, kadının eylemlerinin iradi olmadığı, akıl hastalığına dayalı bir dava da olmadığı, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle delillerin değerlendirilmeyeceği, ayrıca kadına yönelik iddialarında sübuta ermediği,

evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, kadının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerekçesiyle kadın yararına aylık 750,00 TL yoksulluk nafakasına, boşanma yüzünden eşinin maddî desteğini kaybettiği, boşanmaya neden olan olaylarda ağır yada eşit kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle kadın yararına 20.000,00 TL maddî tazminata,

evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylar kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunmadığından kadının manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraflarınca dayanılan vakıaların ispatlandığı dikkate alındığında kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, hükmedilen nafakaların ve maddî tazminatın miktarının az olduğunu, kadın yararına manevî tazminata da hükmedilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek; kusur belirlemesi, nafakaların ve maddî tazminatın miktarı, manevî tazminatın reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen nafaka miktarının az olduğu,

boşanmaya neden olan olaylarda erkeğe atfedilen kusurlu davranışların ağırlığı, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı, evlilikte geçen süre dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî tazminat miktarının az olduğu gerekçesiyle kadının bu yönlere ilişkin istinaf başvurusunun kabulüne, ilgili hükümlerin kaldırılmasına,

yeniden hüküm kurulmak suretiyle kadın yararına aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına ve 30.000,00 TL maddî tazminata, diğer istinaf itirazları yönünden ise İlk Derece Mahkemesi kararının isabetli olduğu gerekçesiyle kadın vekilinin sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.... erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin geliri olmadığını, nafaka ve maddî tazminatı ödeyecek durumda olmadığını, miktarların artırılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek; yoksulluk nafakasının ve maddî tazminatın miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla; kusur belirlemesi, nafakaların ve tazminatların miktarı, manevî tazminatın reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; boşanma davasında erkeğin başka kusurlarının da ispatlanıp ispatlanmadığı, kadın lehine hükmedilen nafakaların ve maddî tazminatın miktarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı, manevî tazminata hükmedilmesi koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’un 4 üncü maddesi, 169 uncu, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'e yükletilmesine,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'ye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

... · ...