Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/2705 K.2023/1928

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin eşi ile 19.08.2005 tarihinde evlendiklerini ve 14 yaşında ...

8 Yaşında Remzi adlarında iki çocuklarının olduğunu kadının müvekkili ile olan evliliklerinin ilk haftasında ...'da ikamet ederler iken evliliğin kendisine zor geldiğini aslında kardeşlerinin zoru ile evlendiğini dile getirmiş olduğunu tarafların ilk bebekleri ...'nın doğumundan iki ay kadar sonra davalının evi terk ettiğini üç ay boyunca eve hiç uğramadığını tarafların aralarında hiç bir zaman şiddet olmadığını fiziksel bir zarar oluşmadığını kadının defalarca doktora gittiğini anti depresan ilaçlar verildiğini kadının bu ilaçları düzenli olarak kullanmadığını neden olarak da ilaçları içtiği zaman sakinleştiğini eşine karşılık veremediğini

beyan etmiş olduğunu daha sonrasında ise evi terk ederek ağabeyinin yanına gittiğini abiside davalıyı ...'ya annesinin yanına gönderdiğini kadının çocukları ile asla ilgilenmediğini onlara fiziksel olarak şiddet uyguladığını, bakacak kadar maddî gücünün olmadığını belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, velâyetlerin babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın cevap dilekçesinde özetle; aleyhine isnat edilmiş olan hususları kabul etmediğini davacının kendisi için her ne kadar kardeşlerinin zoru ile evlendi şeklindeki beyanına birbirlerini severek evlendiklerini, davacının kendisi ile evliliğinin devam ettiği sırasında ...'da başka bir kadın ile gayri meşru hayat yaşadığını, kendisinin evi terk ettiği iddiasına ise eşinin kendisine şiddet uyguladığını, müşterek evden dışarı attığını, bu yüzden Akkuş ilçesinde ikamet eden annesinin yanına taşındığını, eşinin zaman zaman gayri meşru olarak yaşadığı kadının evine getiriyor olduğunu, müşterek evi terk etmesi için kendisine zor kullandığını belirterek davanın reddi ile lehine dava tarihinden itibaren aylık 750,00 TL tedbir nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, tarafların on yıllık evli olduklarını ve yaklaşık iki iki buçuk yıldır ayrı olduklarını, tüm yaşanan olaylarda ilişkide eşine zaman zaman yerli yersiz şiddet uygulayan, onu beğenmeyip sen şişmansın deyip ayrıca pisikolojik şiddet uygulayan, hakkında olumsuz dedikoduların çıkmasına sebebiyet veren erkek daha ziyadesiyle kusurlu olduğu, hiç kimse kendi kusuruna dayanarak kendi lehine haklar talep edemeyeceği, erkeğin kadının daha ziyade kusurlu olduğunu ve geçimsizliğe sebebiyet verdiğini ispatlayamadığı, dolayısıyla davacı erkeğin haksız olan sübut bulmayan davasının reddine, kadın için hükmedilen aylık 350,00 TL tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; tanık beyanları ile iddialarını ispatladığını ve fakat Mahkemenin bunların hiç birini karar tesis ederken dikkate almadığını belirterek reddedilen davası yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte davalıdan kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, davacı tarafın iddialarının ispatlanıp ispatlanmadığı, davanın kabulü şartlarının oluşup ouşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ncı maddesi, geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası; 4721 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesi, 169 uncu maddesi.

3. Değerlendirme 1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

İş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,