Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/2988 K.2023/2169

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı karşı davalı erkeğin boşanma davasının reddine, davalı karşı davacı kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve davalı karşı davacı kadın yararına maddî ve manevî tazminata karar verilmiştir.

Kararın davacı karşı davalı erkek vekili tarafından davalı karşı davacı kadının boşanma davasının kabulü ve kusur belirlemesi yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı karşı davalı erkek vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin davalı karşı davacı kadının karşı davası yönünden kaldırılmasına, yeniden hüküm kurularak davalı karşı davacı kadının boşanma davasının ve tazminat taleplerinin reddine, davacı karşı davalı erkeğin sair istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı karşı davalı erkek vekili tarafından erkeğin reddedilen boşanma davası yönünden, davalı karşı davacı kadın vekili tarafından kadının reddedilen boşanma davası ve tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince davacı karşı davalı erkeğin boşanma davasının reddine ilişkin hüküm davacı karşı davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmeyerek kesinleşmiştir. Bu nedenle, davacı karşı davalı erkek vekilinin, istinaf edilmeyerek kesinleşen bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı karşı davacı kadın vekilinin temyiz itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Vekâletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunan davalı karşı davacı kadın vekili 07.04.2023 tarihli dilekçesi ile karşı dava olarak açtıkları davadan vazgeçtiklerini bildirmiştir.

7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 29 uncu maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunnun 310 uncu maddesine eklenen üçüncü fıkrasına göre feragatin, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılması hâlinde, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.

Davalı karşı davacı kadın vekiline temyiz incelemesi aşamasında dosyaya sunduğu 07.04.2023 tarihli dilekçesindeki karşı davadan vazgeçtiklerine ilişkin beyanın davadan feragat niteliğinde olup olmadığı sorularak sonucu uyarınca karar verilmek üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.