Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/3023 K.2024/386

...

MAHKEMESİ

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI

2021/1897 E., 2023/159 K.

DAVA TARİHİ : 24.09.2020

İLK DERECE MAHKEMESİ

Karamürsel Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI

2020/323 E., 2021/327 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile boşanma ve fer'ilerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın dava ve cevaba cevap dilekçesinde; davalı eşinin, gururunu incitecek şekilde yanına yakışmadığı konusunda aşağılandığını, davalının evle ve kendisi ile ilgilenmediğini, ihtiyaçları karşılamadığını, en son davalının 2018 yılında kişisel eşyalarını alarak ortak evi terk ettiğini, davalıya ulaşamadığı gibi eve dönmediğini, iki üç ay sonra evin masraflarını karşılayamadığı için baba evine döndüğünü, davalının ise evdeki eşyaları dağıtarak evi kapattığını öğrendiğini, davalının iddialarının asılsız olduğunu ve kabul etmediğini, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla boşanmalarına, lehine 20.000 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, tır şoförü olması nedeniyle evden uzak kaldığının olduğunu, davacı eşine destek olduğunu, evini ihmal etmediğini, davacının 2018 yılı içerisinde hiç bir mazeret göstermeden evi terkettiğini ve geri gelmediğini, dava açılana kadar tekrar bir araya gelip gelemeyeceklerini konuştuklarını, davacının kabul etmediğini, davacının iddialarını kabul etmemekle birlikte evlilik birliği temelinden sarsıldığından boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının, evlilik birliği içerisinde tarafların birbirlerine ... olmaları ve birlikte yaşamaları gerektiği halde ortak evden ayrıldığı ve bir daha eve dönmediği, evden ayrılırken kendisine ait bütün eşyalarını almasının ise evlilik birliğini sona erdirme amaçlı olduğu, evlilik birliğinde eşlerin birbirine göstermesi gereken ilgi ve alakanın davalı tarafından gösterilmediği,

bu süre zarfında davacıya kız kardeşinin destek çıktığı ve evde beraber kaldıkları, davalının dönmemesi üzerine davacının anne evine gittiği, davalı tarafından ortak hayatın yeniden kurulması için bir girişiminin olmadığı, dosyaya ise tarafların tekrar bir araya gelip ortak hayatı sürdürme ve birbirlerini affettiklerine dair somut bir delil sunulmadığı, evlilikten beklenen bir faydanın kalmadığının anlaşıldığı, boşanmaya sebep olan olaylarda davalının tam kusurlu, davacının ise kusursuz olduğu,

boşanmaya sebep olan olayların davacının kişilik haklarına saldırı teşkil etmesi nedeniyle tarafların sosyal ve ekonomik durumlar dikkate alınarak davacı lehine manevî tazminat verilmesi gerektiği gerekçesi ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, davacı lehine 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili, ararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; davanın kabulü, kusur belirlemesi, davacı lehine hükmedilen manevî tazminat ve miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda davalının tam kusurlu, davacının ise kusursuz olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmesinde usul ve esas yönünden herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı, kusur belirlemesinin yerinde olduğu,

tarafların tespit olunan ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu oluşu, evlilikte geçen süre, paranın satın alma gücü ve hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında davalının kusurlu davranışları neticesinde kişilik haklarının zedelendiği anlaşılan davacı lehine manevî tazminata hükmedilmesinde usul ve esas yönünden herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı gibi miktarının yerinde olduğu gerekçesi ile davalı erkek vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan

reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; davanın kabulü, kusur belirlemesi, davacı lehine hükmedilen manevî tazminat ve miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte davalı erkekten kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, davacı kadın lehine manevî tazminat verilmesi şartlarının oluşup oluşmadığı, miktarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'nun 50 nci ve 51 inci maddesi

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle erkeğin evlilik birliği görevlerini yerine getirmediğinin anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.