Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/3187 K.2024/674

Taraflar arasındaki karşılıklı açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davaclı- davacı erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı- davalı kadın vekilini istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- davalı kadın vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; erkeğin defalarca kadını evden kovduğunu, zaman zaman büyüklerin araya girmesi ile barıştıklarını, kadını ve ortak çocuğu tehdit ettiğini, birlik görevlerini yerine getirmediğini, düzenli çalışmadığını, evin, çocukların tüm sorumluluklarını kadının üzerine yıktığını, kadın ve çocuklara karşı onur kırıcı, baskıcı tutumlarını, tehdit ve şiddet uyguladığını iddia ederek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı ve 337 nci maddeleri gereğince adli yardım talebinin kabulüne,

4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, kadın ve her bir çocuk yararına ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin görme ve bedensel olarak toplamda %52 engelli olduğunu, buna rağmen gece gündüz çalıştığını, kadının son 6 yıldır yatakları ve odaları ayırdığını, cinsel birliktelikten kaçındığını, erkeği hor gördüğünü, kendisine layık bulmadığını, ailesini ziyaret etmek için evden ayrıldığını söylediğini ancak kendisine ev kiralayıp çocuklarla birlikte evi terk ettiğini,

sonra bu eve erkeği davet ettiğini ve hiçbir neden yokken yeniden eve almadığını ,asılsız suçlamalar ile uzaklaştırma kararı aldığını iddia ederek 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince asıl davanın reddine, davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin babaya verilmesine, erkek yararına 10.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının eşine küfür ve hakaret ettiği, eşinin engel durumuna atfen kör, topal biçiminde aşağılayıcı ifadeler kullandığı, uzun zamandan beri eşini kendi odasına almadığı ve cinsel ilişkiden kaçındığı, eşinin rızası ve haberi olmadan ayrı bir ev kiralayıp oraya taşındığı ve eşinin bu eve gelmesini engellediği;

erkeğin ise tartışma esnasında kadına küfür ve hakaret ettiği, bazen çocuklara da küfür ve hakaret ettiği, boşanmaya sebep olan olaylarda kadının ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince taraflarca açılan boşanma davalarının kabulüne, tarafların boşanmalarına, ortak çocuklar Hasret ve Ahmet ...’ün velâyetinin uzman raporu, çocukların düzeni ve üstün yararları değerlendirilerek anneye, 2008 doğumlu ...'nın velâyetinin görüşü ve uzman raporu değerlendirilerek babaya verilmesine,

çapraz şekilde kişisel ilişki tesisine, velâyeti anneye verilen çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 200,00 TL tedbir ve 350,00 TL iştirak nafakasına, ortak çocuk ... yargılama devam ederken ergin olduğu anlaşıldığından velâyeti hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve ergin olduğu tarihe kadar aylık 200,00 TL tedbir nafakasına; kadının yoksulluk nafaka talebinin reddine, erkek yararına 7.000,00 TL maddî, 7.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, kadın yararına tazminat ve nafaka koşullarının oluştuğunu, velâyeti kendisine bırakılmayan çocuk yönünden velâyet belirlemesinin hatalı olduğunu, nafaka miktarlarının az olduğunu ileri sürerek kararın kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka ile velâyet yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı- davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; anneye verilin çocuklara yönelik velâyet düzenlemesinin hatalı olduğunu, hükmedilen tazminat miktarlarının az olduğunu ileri sürerek kararın velâyet ile miktarlar yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Mahkemece belirlenen kusurlu davranışların yanında erkeğin ortak çocuk Hasret’i tehdit ettiğinin sabit olduğu, belirlenen ve gerçekleşen kusurlara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu, eşit kusurlu eş yararına tazminat hükmedilmesinin hatalı olduğu; kadın yararına yoksulluk nafaka koşullarının oluştuğu, çocukların tercihleri, sosyal inceleme raporu, Hasret ve Ahmet'in anne yanında, ...'nın baba yanında kalıyor oluşu değerlendirildiğinde çocukların arzularının üstün yararlarına uygun olduğu,

velâyet düzenlemesinin değiştirilmesini gerektirir bir durumun gerçekleşmediği gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince davacı- davalı kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kusurun gerekçesinin düzeltilmesine, erkeğin tazminat taleplerinin reddine, kadın yararına aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasına;

davacı- davalı kadın vekilinin diğer ve davalı- davacı erkek vekilinin tüm itirazlarına konu istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı- davalı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle;istinaf başvuru dilekçesini tekrarlamakla birlikte, kusur belirlemesinin ve buna bağlı olarak tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, velâyet düzenlemesinin hatalı olduğunu, nafaka miktarlarının az olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, tazminat ve nafakaların miktarı ve velâyet yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı- davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesini tekrarlamakla birlikte, kusur belirlemesinin ve buna bağlı olarak tazminatlarının kaldırılmasının hatalı olduğunu, kadın yararına nafaka koşullarının oluşmadığını, velâyet düzenlemesinin çocukların yüksek yararına uygun olmadığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka ve velâyet yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kusurun kimden kaynaklandığı, taraflar yararına tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı, velâyet düzenlemesinin çocukların yüksek yararına uygun olup olmadığı, iştirak nafakası miktarlarının uygun olup olmadığı, kadın yararına yoksulluk nafakası koşullarınını oluşup oluşmadığı ve miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi, 336 ncı maddesi. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'u 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Torun'a yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden Ferman'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,