Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/3196 K.2023/2029

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması kabul edilmediği takdirde uyarlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile boşanma ilamı ile yoksulluk nafakası olarak hüküm altına alınan aylık 1.500,00 ABD Dolarının dava tarihinden itibaren aylık 1.000,00 ABD Dolarına indirilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın yoksulluk nafakasının indirilmesi talebi yönünden kısmen kabulü ile boşanma ilamı ile davalı kadın lehine belirlenen aylık 1.500,00 ABD Doları yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere Türk Lirasına uyarlanmak suretiyle aylık 2.500,00 TL ye indirilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 01.11.2022 tarihli ve 2022/8414 Esas, 2022/8689 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

01.11.2022 tarihli ve 2022/8414 Esas, 2022/8689 Karar sayılı bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmişse de; davacı erkeğin boşanma protokolü ile belirlenen yoksulluk nafakasını ödemeyi kabul etmesi sonrasında, aradan geçen zaman içerisinde tarafların her ikisinin de protokol gereği ve yine mahkemece de kabul edildiği üzere davacı erkeğin boşanmanın gerçekleştiği tarihe göre ekonomik durumunda aşırı bir kötüleşmenin olmadığı, davalı kadının da sosyal ve ekonomik durumunda dava tarihi itibariyle aşırı bir değişiklik olmadığı,

döviz kurundaki değişiklik davacının öngöremeyeceği derecede ülke bazında ön görülemeyen bir kriz nedeni ile ani bir artış şeklinde meydana gelmediği, uyarlamayı gerektirecek mahiyette olmadığı dikkate alındığında davanın reddine karar verilmesi gerektiği bu nedenle Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.