Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/3219 K.2023/6330

...

MAHKEMESİ

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI

2022/438 E., 2022/2971 K. ... : ... vekili Avukat ...

DAVALI-DAVACI

... vekili Avukat ... DAVA TARİHİ : ...,...

İLK DERECE MAHKEMESİ

Gaziantep 4. Aile Mahkemesi

SAYISI

2019/59 E., 2021/953 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulü ile boşanma ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... erkek vekili dava ile cevaba ve karşı davaya cevap dilekçesinde; müvekkilinin, Şubat ayı içerisinde eşinin kullandığı telefonunda başka erkeklerle konuşma ve uygun olmayan içerikli mesajlaşma kayıtlarını gördüğünü, daha önceden de bu tür görüşmelerinin olduğunu, kadının sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini, olayın öğrenilmesi üzerine kadının bağırarak mutfaktaki bardakları kırıp, müvekkilinin annesine hakaret ederek evden gittiğini, kadının iddialarını ve karşı davasını kabul etmediklerini, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 20.000,00 TL manevî tazminata, kadının davasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ile karşı dava dilekçesinde; erkeğin iddialarının asılsız olduğunu, bahsedilen görüşme kayıtlarını kabul etmediklerini, erkek ve ailesinin müvekkiline karşı baskı uyguladığını, tehdit ve hakaret ettiğini, tarafların erkeğin anne ve babası ile birlikte yaşadıklarını, yatmadan yatmaya odalarına gittiğini, yemeleri ve içmelerinin her zaman birlikte olduğunu, erkeğin kendi evine bakmadığını, eve geç geldiğini, eşine ilgi ve saygı göstermediğini, uyuşturucu kullandığını, fiziki şiddet uyguladığını, erkeğin kusurlu davranışları nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla asıl davanın reddine,

karşı davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 800,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin maddî ihtiyaçları karşılamaması ve çekirdek aile olmanın gereklerinden uzak davranması, kadının ise sadakat yükümlülüğünden doğan sorumluluğu ihlal ederek güven sarsıcı davranışta bulunması nedeniyle, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda erkeğin az, kadının ağır kusurlu olduğu,

kadının güven sarsıcı davranışının erkeğin kişilik haklarına saldırı niteliği teşkil ettiğinden erkeğin manevî tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile asıl ve karşı davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, erkek lehine 10.000,00 TL manevî tazminata, kadının yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili, erkeğin tanık beyanlarının yanlı olduğunu, mesaj görüntülerinin müvekkiline ait olup olmadığının belirlenmediğini, erkeğin davasının kabulü için yeterli delil bulunmadığını, aleyhe hükmedilen tazminat kararının hukuki dayanağının olmadığını, eksik inceleme ile karar verildiğini, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, erkek lehine hükmedilen manevî tazminat ve miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, tarafların İlk Derece Mahkemesince kabul edilen kusurlarının gerçekleştiği, asıl davanın kabulüne ilişkin kararın doğru olduğu, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin az, kadının ağır kusurlu olduğu, usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri, evlilik süresi, tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı dikkate alındığında, erkek lehine takdir edilen manevî tazminat miktarının makul olduğu,

ağır kusurlu kadının maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası talebinin reddine dair kararın doğru olduğu gerekçesi ile davalı-davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili, erkeğin tanık beyanlarının yanlı olduğunu, mesaj görüntülerinin müvekkiline ait olup olmadığının belirlenmediğini, erkeğin davasının kabulü için yeterli delil bulunmadığını, aleyhe hükmedilen tazminat kararının hukuki dayanağının olmadığını, eksik inceleme ile karar verildiğini, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, erkek lehine hükmedilen manevî tazminat ve miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında erkeğin davasının ispatlanıp ispatlanmadığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, erkek lehine manevî tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarının uygun olup olmadığı, kadının reddedilen yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat talepleri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü ve 175 inci maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

... ... ...