Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/3275 K.2024/1581

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı kadın vekili tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı tarafın müvekkile sevgi ve ilgi göstermediğini, yine çocuklara da yeterli manevî ilgi göstermediğini, davacıya psikolojik, ekonomik ve fiziksel şiddet uyguladığını, alkol aldığını bu nedenlerle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesine, 500,00'er TL tedbir-iştirak, müvekkil lehine 1.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, 125.000,00 TL maddî, 125.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının tamamen soyut iddialar olduğunu, çocuklarına iyi bir baba, eşine de iyi bir eş olduğunu, maddî manevî hiçbir konuda eksik bırakmadığını, hayattaki tek amacının çocuklarını ve eşini kimseye muhtaç etmeden geçindirmek olduğunu belirterek haksız ve yersiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davalı kocanın, davacı eşine karşı ilgisiz davrandığı, ortak çocuklarının bakım ve giderlerini karşılamadığı, davalı kocanın alkol alışkanlığı bulunduğu ve alkol tesiri altındayken davacı eşine defalarca fiziksel şiddet uyguladığı buna ilişkin Tavas Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/606 esas 2020/66 karar, 2019/348 esas 2020/64 karar sayılı kararlarıyla ceza aldığı,

davalının tam kusurlu olduğu bu nedenlerle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuklar için ayrı ayrı aylık 200,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, davacı kadın yararına aylık 200,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince 25.03.2021 tarih ve 2021/408 Esas, 2021/753 Karar sayılı kararı ile davacı vekili, 25.12.2020 tarihli dilekçe ile İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 305/A maddesi uyarınca kadının tazminat talepleri hakkında ek karar verilmesi talebinde bulunduğu, mahkemece bu talep hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmediği, bu nedenle davacı kadının maddî ve manevî tazminat talepleri hususunda bir ek karar verilmesi,

bu ek kararın taraflara tebliğ edilmesi ve yasal süresi beklenildikten sonra istinaf incelemesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Mahkemesine iadesine karar verildiği, İlk Derece Mahkemesi tarafından 14.04.2021 tarihinde ek karar verilerek davalı kocanın, davacı eşine karşı ilgisiz davrandığı, ortak çocuklarının bakım ve giderlerini karşılamadığı, davalı kocanın alkol alışkanlığı bulunduğu ve alkol tesiri altındayken davacı eşine defalarca fiziksel şiddet uyguladığı buna ilişkin Tavas Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/606 esas 2020/66 karar, 2019/348 esas 2020/64 karar sayılı kararlarıyla ceza aldığı,

davalının tam kusurlu olduğu, tanık beyanları ve dosya arasında bulunan ceza dosyalarıyla sabit olduğundan davacı kadın yararına 25.000,00 TL maddî, 75.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

V. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1- Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; gerekçeli kararın hüküm kısmındaki nafakaya ilişkin 4 ve 5 no'lu bentlerde nafakaların başlangıç tarihlerinin hatalı olduğuna, tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakası ile kadın yararına hükmedilen tazminatların miktarına yönelik olarak istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2-Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespitine, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ile tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına yönelik olarak istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı kadın ve ortak çocuklar lehine dava tarihinden kararın kesinleştiği tarihe kadar geçerli olmak üzere tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken karar tarihinden itibaren geçerli olmak üzere tedbir nafakasına hükmedilmesi hatalı olduğu, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden düzeltilmesine karar verildiği, davacı kadın yararına ek kararla takdir edilen manevî tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunduğu,

manevî tazminat miktarı 30.000,00 TL olarak belirlenmek suretiyle düzeltilmesi yoluna gidildiği, davacı kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası miktarının az olduğu, ortak çocuklar için hükmolunan iştirak nafakasının miktarının az olduğu, ortak çocuklar Cafer Kaymakcı ve ... için dava tarihi olan 11.07.2019 tarihinden kararın kesinleştiği tarihe kadar geçerli olmak üzere aylık 200,00'er TL tedbir nafakasının davalı ...'dan alınarak davacı ...'ya verilmesine,

nafakalarının boşanma kararın kesinleştiği tarihten itibaren aylık 500,00'er TL iştirak nafakası olarak devamına, ... için dava tarihi olan 11.07.2019 tarihinden kararın kesinleştiği tarihe kadar geçerli olmak üzere aylık 200,00 TL tedbir nafakasının davalı ...'dan alınarak davacı ...'ya verilmesine, nafakanın kararın kesinleştiği tarihten itibaren aylık 500,00 TL yoksulluk nafakası olarak devamına, sair istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1- Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakası ile kadın yararına hükmedilen tazminatların miktarına yönelik olarak temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

2-Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının kusurlu olduğunu belirterek kusur tespiti, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ile tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına yönelik olarak temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; kadın tarafından açılan boşanma davasında kusur tespiti, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği tazminatlar ve nafakalar ile miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 166ıncı maddesi, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 330 uncu maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre erkeğin tüm; kadının aşağıdaki paragraflın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat azdır. O hâlde, mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ve 6098 sayılı Kanun'un 50 inci ve 51 inci maddelerinde düzenlenen hakkaniyet kuralları dikkate alınarak kadın yararına 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden kadın yararına BOZULMASINA,

2. Erkek vekilinin tüm, kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,