Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/3482 K.2024/1152

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı karşı davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle erkeğin davasının kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı erkek dava dilekçesinde özetle; kadının adet döngüsü görmediğini ve çocuk sahibi olamayacağını bildiği halde bu hususu müvekkilden gizlediğini, tüp bebek tedavilerinin sonuç vermediğini, müvekkilinin önceki evliliğinden olan kızı ile ilişkisini kıskandığını, kızıyla görüşmesini istemediğini belirterek tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı karşı davacı kadın cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, çocuk sahibi olamayacağını evlilik öncesi bilmesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, boşanma kararı verilmesi halinde aylık 1.000,00 TL tedbir, 1.500.00 TL yoksulluk nafakasına, 50.000.00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının kendisinin çocuğunun olmayacağını evlenmeden önce de bildiği ve bu durumu erkekten sakladığı yönündeki iddialarının ispatına yeterli somut deliller bulunmadığı, kadının, davacı karşı davalı erkeğin kızıyla olan ilişkisini kıskanmasının ise tek başına boşanma kararı verilmesi için yeterli bir sebep olmadığı, bu iddia ile ilgili olarak tanık olarak bildirilen erkeğin önceki evliliğinden olan kızının beyanları dışında yeterli ve somut herhangi bir delil sunulamadığı, davalı karşı davacı kadının ise asıl amacının evlilik birliğini devam ettirmek yönünde olduğu gerekçesiyle ispatlanamayan asıl davanın ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davasının ispatlandığını belirterek erkeğin davasının reddi yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kadının, davacı karşı davalı erkeğin ilk evliliğinden olan kızını kıskandığı, kızının nişanında para vermesine karşı çıktığı, kızı ile görüşmesini istemediği, boşanmaya neden olan olaylarda kadının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle erkeğin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının erkeğin davası yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle, erkeğin davasının kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın lehine aylık 150,00 TL tedbir nafakasına, kadın tam kusurlu olduğundan yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı karşı davacı kadın vekili özetle; asıl davanın ispatlanmadığını, kusurunun bulunmadığını, Bölge Adliye Mahkemesi kararının hatalı olduğunu belirterek erkeğin davasının kabulü, kusur tespiti, reddedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, erkek tarafından açılan boşanma davasında kadının kusurlu bir davranışının ispatlanıp ispatlanmadığı, buna göre erkeğin davasının kabulü ile kadının yoksulluk nafakası ve tazminat talebinin reddinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta dinlenen davacı karşı davalı erkek tanıklarının sözlerinin bir kısmı evlilik birliğinin temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar, bir kısmı ise sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibaret olup, bu beyanlara dayanarak davalı karşı davacı kadına kusur yüklenemeyeceği sabittir.

Dosya kapsamından davalı karşı davacı kadının evlilik birliğinin sarsılmasına neden olacak kusurlu bir davranışının varlığı ispatlanamamıştır. Bu itibarla davacı karşı davalı erkeğin boşanma davasının reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup kararın bu gerekçeyle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda belirtildiği üzere davacı karşı davalı erkeğin davasının kabulü yönünden BOZULMASINA, bozma sebebine göre kadının fer'îlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,