Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/3532 K.2024/1343

...

MAHKEMESİ

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI

2022/2425 E., 2022/2598 K.

DAVA TARİHİ : 10.09.2019

İLK DERECE MAHKEMESİ

Erzurum 3. Aile Mahkemesi

SAYISI

2019/48 E., 2021/324 K.

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamaz. Temyize konu edilen miktarın, kesinlik sınırının altında kalması hâlinde 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı kadın tarafından temyize konu edilen reddedilen ziynet alacağının miktarı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır. Açıklanan nedenlerle davacı kadını vekilinin ziynet alacağı davasının reddedilen kısmına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

... erkek vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın dava dilekçesinde özetle; kadına ait ziynet eşyalarının erkek tarafından bir kısmı ile borçlarının ödendiğini, bir kısmının da KOM şube müdürlüğünde bulunan emanet kasasına götürüleceğinin beyan edilerek kadından alındığını ve geri verilmediğini, iddia ederek kadına ait 1 adet 50 gr işlemeli kalın bilezik, 2 adet 45’er gram 90 gram burma bilezik, 6 adet 15’er gramdan 90 gram hediyelik bilezik, 8 adet 10’ar gramdan toplam 80 gram işlemeli halka bilezik, 50 gram gerdanlık, 7 gram küpe ve 10 gram yüzükten oluşan toplam 67 gram 1 adet Trabzon seti, 134 adet çeyrek altın ve 4 adet yarım altının aynen iadesine, aynen iadesinin mümkün olmaması halinde ıslahla artırılan 158.670,36 TL bedelinin tarafına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; ziynet eşyasının rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen ve götürülebilen türden eşya olduğunu, evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesinin, gizlemesinin ve evden ayrılırken üzerinde götürmesinin mümkün olduğunu, bilezik, Trabzon seti gibi ziynet eşyalarının kadının üzerinde taşınmasının bekleneceğini, erkeğin altınlar üzerinde hak sahibi olduğunu, aksinin ispatı gerektiğini, ziynetlerin bir kamu kuruluşuna ait olan kasada saklanmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığını sahip oldukları ziynet eşyalarının kadın tarafından evde saklandığını,

erkeğin yokluğunda davacının eşyaları kaçırırcasına evi terk ettiğini, erkeğin ziynet eşyalarının nerede olduğunu bilemeyeceğini, altınların kadın tarafından götürüldüğünü davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanık beyanlarına ve taraflar arasındaki whatsapp mesaj çıktılarına göre, davalı erkeğin, davacı kadını, ziynetleri emniyetteki kasaya koyacağım deyip kandırarak, elinden aldığı ve bir daha geri vermediği; dava dilekçesinde talep edilen ziynetlerden kadına özgü olan takılar ile ek raporda kadına takıldığı tespit edilen ziynet eşyalarının kadına verilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile.

35 adet çeyrek altın (35x450,32TL=15.761,2TL), 4 adet yarım altın (4x900,64TL=3.602,56TL), 1adet 100gr Trabzon set takımı (26.199,00TL), 1 adet 50 gr 22 ayar kalın bilezik (13.099,50TL) 2 adet 45 gr 22 ayar Erzurum burması (90x261,99TL=23.579,10TL), 4 adet 20 gr 22 ayar desenli bilezik (80x261,99TL=20.959,20TL), 10 adet 10 gr 22 ayar bilezik (100x261,99TL = 26.199,00TL)'ten oluşan ziynet eşyalarının davalı tarafından davacıya aynen iadesine, bunun mümkün olmaması halinde ziynet eşyalarının toplam değeri olan 129.399,56TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; takılan 100 çeyrek altının 65 tanesinin davacıya takılması nedeniyle şahsi malıymış gibi sayılmasını kabul etmediklerini, ayrıca ziynet eşyalarının toplam bedelinin altın bedelinin yükselmesi nedeniyle de arttığını, bu sebeple bunun da göz önünde bulundurularak hesaplanması ve dava tarihi itibariyle toplam değeri olan 129.399,56 TL’nin altının artış sebebi ile arada oluşan ciddi farkın hesaplanarak güncellenmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; toplanan delillerin eksik değerlendirilerek hüküm kurulduğunu, evden ayrılmayı tasarlayan ve evi boşaltan kadın eşin taşınabilen ziynet eşyalarını yanında götürmesinin mümkün olduğunu, kadın eşin iddialarını ispat etmekle yükümlü olduğunu, ayrıca reddedilen kısım üzerinden de lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taleple bağlılık ilkesine göre hakimin tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olduğu, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği, somut olayda davacı kadın tarafından 1 adet 50 gr işlemeli kalın bilezik, 2 adet 45’er gram 90 gram burma bilezik, 6 adet 15’er gramdan 90 gram hediyelik bilezik, 8 adet 10’ar gramdan toplam 80 gram işlemeli halka bilezik, 50 gram gerdanlık, 7 gram küpe ve 10 gram yüzükten oluşan toplam 67 gram 1 adet Trabzon seti, 134 adet çeyrek altın ve 4 adet yarım altının aynen iadesinin,

aksi takdirde bedelinin ödenmesinin istenildiği halde talebi aşar şekilde 100 gram Trabzon setine ve 10 adet hediyelik bileziğe hükmedilmesinin doğru olmadığı gibi kime takılırsa takılsın ziynet eşyalarının kadına bağışlanmış sayılacağından 100 adet çeyrek altının tamamının kadına aynen iadesi veya bedeline hükmedilmemesinin de usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi hükmünün (4), (9) ve (10) numaralı bendlerinin kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın kısmen kabulüne.

100 adet çeyrek altın (100x450,32TL=45.032,00TL), 4 adet yarım altın (4x900,64TL=3.602,56TL), 1adet 67gr Trabzon set takımı (67x261,99=17.553,33TL), 1 adet 50 gr 22 ayar kalın bilezik (13.099,50TL) 2 adet 45 gr 22 ayar Erzurum burması (90x261,99TL=23.579,10TL), 4 adet 20 gr 22 ayar desenli bilezik (80x261,99TL=20.959,20TL), 8 adet 10 gr 22 ayar hediyelik bilezik (80x261,99TL = 20.959,20TL)'ten oluşan ziynet eşyalarının davalı tarafından davacıya aynen iadesine, bunun mümkün olmaması halinde ziynet eşyalarının toplam değeri olan 144.784,89TL'nin davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine,

davacı kadın kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre kabul edilen dava değeri üzerinden hesap ve takdir edilen 17.704,56 TL nispi vekalet ücretinin davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine, davalı erkek kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 13 üncü maddesi uyarınca reddedilen kısım yönünden 9.200,00 TL vekalet ücretinin davacı kadından alınarak davalı erkeğe verilmesine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili; davanın kısmen reddi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; reddedilen kısım yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili; davanın kısmen kabulünün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kabul edilen kısım yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kadın tarafından açılan ziynet alacağı davasında davanın kısmen kabulünün ve reddedilen kısmının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı, 190 ıncı, 323 üncü, 326 ncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6 ncı, 220 nci, 222 nci ve 226 ncı maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Davacı kadın vekilinin kabul edilen kısma yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Davalı erkek vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'a yükletilmesine,

İstek halinde temyiz karar harcının yatıran ...'ye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.