Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/4281 K.2024/705

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle;erkeğin evlilik birliğinin kendisine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediğini, kadını sürekli yalnız bıraktığını, eve geç geldiğini, bazen hiç gelmediğini, sahibi olduğu kız yurdunun müdürü olan Selma isimli kadınla kadını aldattığını, yaklaşık bir sene önce ortak konutu terk ettiğini iddia ederek davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin kadına verilmesine, çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 7.500,00 TL tedbir-iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 15.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, kadın yararına 500.000,00 maddî, 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; erkeğin tarafların ortak kararı ile evden ayrıldığını, tarafların iyi iletişim kuramadıklarını, kadının ve çocukların ihtiyaçlarını karşıladığını, kız yurdunun arkadaşına ait olduğunu kendisinin orada asgari ücretli çalıştığını, Selma isimli kadının iş arkadaşı olduğunu aralarında ilişkinin olmadığını belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, kadının diğer taleplerinin reddine karar verilmesinin talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin birlik görevlerinin yerine getirmediği, güven sarsıcı, sadakatsiz davranışlarda bulunduğu anlaşılmakla davanın kabulüne, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin kadına verilmesine erkek ile kişisel ilişki tesisine, çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 1.500,00 TL tedbir-iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 6.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, kadın yararına 200.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, kararının gerekçeli olmadığı, delillerle erkeğe yüklenen kusurların ilişkilendirilmediği, maddî ve manevî tazminatın şartlarının oluşmadığı ve miktarının fahiş olduğu, kadın yararına ve çocuklar yararına takdir edilen tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakalarının usul ve yasaya aykırı olduğunu beyanla kusur, nafakalar ve tazminatlar yönünden istinaf dilekçesi sunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı kadının ev hanımı olduğu, aylık gelirinin veya malvarlığının bulunmadığı, davalı erkeğin ise 06 C 1083 plakalı servis aracı bulunduğu, C plakalı başka araçlar da alıp sattığı, kadın tarafından erkeğin Piyano isimli kız yurdunun iki şubesini işlettiğinin iddia edildiği, davalı erkeğin kullanımında olduğu beyan edilen [TELEFON] no'lu gsm hattı ile Selma isimli kadının kullanımında olduğu belirtilen [TELEFON] no'lu gsm hattı arasında gece saatlerinde ve uzun süreli görüşme kayıtları bulunduğu,

bu haliyle davalı erkeğe yüklenen kusurlu davranışların gerçekleştiği, kusur belirlemesinde hata yapılmadığı, kadın ve ortak çocuklar yararına tedbir nafakasına hükmedilmesinin doğru olduğu ve miktarını hakkaniyet ilkesine uygun olduğu, kadının herhangi bir geliri ve malvarlığı bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğ ve boşanmaya neden olan olaylarda kusurlu olmadığından davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi ile velâyeti anneye verilen ortak çocuklar yararına iştirak nafakasına hükmedilmesinin ve miktarlarının hakkaniyete uygun olduğu,

boşanmaya sebep olan olaylarda kusurlu olmadığı anlaşılan, mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen, en azından eşinin maddî desteğini yitiren kadın yararına maddî tazminat takdir edilmesinde ve takdir edilen tazminatın miktarında ve evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda kusurlu olmadığı anlaşılan, bu olaylar nedeniyle kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın yararına manevî tazminat takdir edilmesinde ve takdir edilen tazminatın miktarında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,

usul ve kanuna uygun olan hükme karşı davalı erkek vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçeli olmadığı, maddî ve manevî tazminatın şartları oluşmadığı ve miktarının fahiş olduğu, kadın yararına ve çocuklar yararına takdir edilen tedbir,iştirak ve yoksulluk nafakalarının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kusur, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; geçimsizlikte kusurun mevcut olup olmadığı, mevcutsa kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına ve çocuklar yararına tedbir-yoksulluk-iştirak nafakası ile kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, gerçekleşmişse tazminat ve nafaka miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçeli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 297 nci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesi birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182, 327 nci, 328 inci ve 330 uncu maddesi, 6098 sayılı Türk Boçlar Kanunu'nun 50 ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci

fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,