Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/4527 K.2024/2966

Taraflar arasındaki anlaşmalı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne, tarafların anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın dava dilekçesinde özetle; davalı ile boşanma ve fer'îleri konusunda anlaştıklarını ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek 08.09.2014 tarihli duruşmada boşanma ve fer'îleri konusunda anlaştıklarını beyan ederek davanın kabulünü savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince boşanmalarına, tarafların karşılıklı tazminat, nafaka ve yargılama gideri talebi olmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, 08.09.2014 havale tarihli boşanma protokolünün Mahkemece yapılan değişikliklerde dikkate alınarak protokolün bu şekilde tasdikine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın (asıl) temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın (asıl) özetle; karar sonrası uzun süre tarafların karı koca hayatı yaşadığını, kararın 9 yıl gibi uzun süre sonra davalı tarafından tebliğe çıkarılmasının kötü niyetli olduğunu belirterek davanın kabulü yönünden kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, Mahkeme tarafından anlaşmalı boşanmaya dair verilen kararın uzun bir süre sonra tebliğe çıkartılmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup olmadığı, tarafların evilik birliğinin devam ettiği iddialarının değerlendirilmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 2 nci ve 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülgâ 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Davalı kadın tarafından açılan davanın yapılan yargılaması sonucunda 18.07.2014 tarihli kararla tarafların anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verilmiş, mahkemenin gerekçeli kararı, aradan dokuz yıl geçtikten sonra davalı tarafından tebliğe çıkartılmış, kararın davacı kadına tebliğ edilmesi üzerine, davacı kadın süresi içerisinde kararı temyiz etmiştir.

Davacı kadın temyiz dilekçesinde karar tarihinden sonra davalı erkek ile bir arada yaşadıklarını, boşanma kararının bozularak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Kararın on yıl gibi uzun bir süre geçtikten sonra tebliğe çıkarılması, 4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinde yer alan "dürüstlük kuralına" aykırı ve "hakkın kötüye kullanılması" niteliğinde olduğu gibi, davacı kadının temyiz dilekçesinin içeriğinin de davadan feragat niteliği taşıdığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanma iradesinin samimi olmadığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Mahkeme kararının yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,