Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/482 K.2023/2939

...

MAHKEMESİ

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI

2021/823 E., 2022/2215 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ

... 8. Aile Mahkemesi

SAYISI

2018/274 E., 2020/500 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 1989 yılında evlendiklerini, bu evliliklerinden üç tane ... çocuklarının bulunduğunu, erkeğin evlilik birliğinin üzerine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediğini, müvekkiline psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığını, bıçakla saldırdığını, hakaret ve tehditlerde bulunduğunu, toplum içerisinde küçük düşürücü sözler söylediğini, öfke kontrolünün olmadığını, alkol bağımlısı olduğunu,

erkeğin tüm bu kusurlu davranışlarından dolayı evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, müvekkili için aylık 2.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî ve 250.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaların doğru olmadığını, müvekkilinin evlilik birliğinin üzerine yüklediği tüm sorumlulukları yerine getirdiğini, uzun yol şoförü olduğunu, bu yüzden alkol kullanamayacağını, müvekkilinin aksine kadının müvekkiline fiziksel şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, küçük düşürücü sözler söylediğini, sevgi ve saygı göstermediğini, ortak haneden kovduğunu, geçimsizlikte müvekkilinin hiçbir kusurunun olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığı, sürekli alkol aldığı, hakaret ve tehditlerde bulunduğu, gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin tamamen kusurlu olduğu, kadına atfı kabil bir kusur isnadının mümkün bulunmadığı,

davacı kadından evlilik birliğini sürdürmesinin beklenemeyeceği, boşanma davası açmakta haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, yasal koşulları oluştuğundan kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksuluk nafakası ile 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak davacı kadına ödenmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili katılma yoluyla istinaf başvuru dilekçesinde özetle; erkek ile 30 yılı ... süredir evli olduklarını, kadının tüm gençliğini, hayatını evliliğe adadığını ve ona göre yaşadığını, erkeğin tam kusurlu olduğunu, tazminatların ve yoksulluk nafakasının miktarlarının yetersiz olduğunu belirterek nafaka ve tazminat miktarları yönünden katılma yoluyla istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; erkeğin evlilik birliği içerisinde kusurunun bulunmadığını, tam aksine evlilikte huzursuzluk çıkaranın, müvekkilden kaçan, birlikteliği reddeden kadın olduğunu belirterek kusur belirlemesi, kadının kabul edilen davsı, nafaka ve tazminatlar yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri ile tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, tarafların yaşları, evliliğin süresi, beklenen menfaatlerin kapsamı, manevî tazminata esas olan fiillerin ağırlığı, günün ekonomik koşulları, kadının zorunlu ihtiyaçları ve hakkaniyet kuralları birlikte değerlendirildiğinde,

davacı kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakasının az olduğu gerekçesiyle kadının yoksulluk nafakası talebinin kısmen kabulü ile boşanmanın kesinleştiği tarihten geçerli olmak üzere aylık 2.000,00 TL yoksulluk nafakası ile 80.000,00 TL maddî ve 60.000,00 TL manevî tazminata karar verilerek kadının istinaf taleplerinin kabulüne, erkeğin tüm istinaf taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesini tekrarla nafaka ve tazminatların miktarları yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesini tekrarla hükmedilen miktarları ödeyecek gücü olmadığını belirterek kusur belirlemesi, kadının kabul edilen davası, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davasının kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, nafakalar ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.