Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/4883 K.2024/3490

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, boşanmanın fer'îlerine ve kadın eşin ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin sorumluluklarını yerine getiremediğini, müvekkiline şiddet uyguladığını, aşağıladığını, küçük düşürdüğünü, hakaretler ettiğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına kadın yararına 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 75.000,00 TL maddî, 75.000,00 TL manevî tazminata ve ziynet eşyalarının aynen iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; davacının dava dilekçesindeki iddialarının asılsız ve gerçek dışı olduğunu, kadının sadakat yükümlülüğünü yerine getirmediğini, evi terk ettiğini, 2016 yılında tayininin Amasya'ya çıktığını, davacı kadının kendisi ile gelmediğini, kadının ağır kusurlu olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının Fatsa 2 Asliye Hukuk Mahkemesi 2016/303 esas sayılı dosyası ile boşanma davası açtığı, davadan 20.02.2019 tarihli dilekçe ile feragat ettiği, tarafların ayrı yaşamaya devam ettiği, evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkek eşin sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, erkek eşin kadına izafe ettiği kusurların ispat edilemediği, evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde erkek eşin tam kusurlu, kadının ise kusursuz olduğu,

boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, ortak çocuğun yaşı, ihtiyaçları, kendi tercih ve talepleri, sosyal inceleme raporu dikkate alındığında velâyetinin anneye verilmesinin çocuğun yüksek yararına olacağı, velâyet kendisine verilmeyen eşin çocukların bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmakla yükümlü olduğu, kadının talep ettiği ziynetlere yönelik ise;

bileziklerin davalı erkek eşin borcu ve ticareti için alındığı ancak ziynet eşyalarının iade edilmemek üzere kendisine verildiği ispatlayamadığı, bilirkişi raporu ve dosyaya sunulan fotoğrafların dava dilekçesi ile tutarlı olduğu gerekçesi ile; boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına,

ortak çocuk için aylık 250,00 TL tedbir, 1.000,00 TL iştirak nafakasına kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir, 1.400,00 TL yoksulluk nafakası ile 60.000,00 TL maddî, 60.000,00 TL manevî tazminata, kadının ziynet alacağı davasının kabulü ile. 22 ayar 22'şer gramdan 10 adet (toplam 220 gram) bileziğin davalı tarafından davacıya aynen iadesine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; her iki dava yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, ziynet altınlarına yönelik, dosya kapsamında dinlenen davacı tanığı ...'in "ben tarafların düğününe katıldım, 5 bilezik erkek tarafı taktı, 3 bilezik kız tarafı taktı, ayrıca hediye olarak düğüne gelen taraflar altın takmıştır, 32 tane çeyrek takıldığını hatırlıyorum, altınları ilk başta eniştem askerlik borcu için almıştır, daha sonrasında arsa satın almak için de altınları kullanmıştır, daha sonrasında borsaya da yatırım yapmıştır, altınlar kesinlikle davacıda değildir, altınların hepsi davalıdadır,

ablam altınları evlilik birliği içerisinde rıza dahilinde vermiştir." şeklindeki beyanı ile davacı kadının 8 adet bileziğin varlığını ispatladığı, ziynetlerin erkek tarafından bedelli askerlik ücreti, arsa alımı ve borsada kullanılmak üzere kadından alındığı sabit olduğu, erkek eşin ise kadının rızası ile ve geri alınmamak üzere kendisine verildiğinin- bağışlandığının ispatlanmadığından, kadının 8 adet bilezik yönünden talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken 10 bilezik yönünden kabul kararı verilmesinin isabetli olmadığı ve sair yönlerden kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle;

davalı erkeğin ziynet eşyalarına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bendi kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle, davacı kadının ziynet eşyası isteminin kısmen kabulü ile 22 ayar 22'şer gramdan 8 adet bileziğin kadına aynen iadesine, fazlaya ilişkin talebin reddine ve sair istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 28.04.2023 tarihli ek kararı ile; davacı vekili, 17.04.2023 tarihli dilekçe ile, boşanma davası yönünden davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmediğinden eksik olan hükmün tamamlanmasına karar verilmesini talep ettiği, davacı kadının kabul edilen boşanma davası nedeniyle İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün 11 nolu bendinde davacı kadın yararına vekâlet ücretine hükmedildiği gerekçesiyle; davacı vekilinin hükmün tamamlanması talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, boşanma davasının kabulü, kabul edilen nafakalar ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, boşanma hükmü, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 182 nci 220 nci, 222 nci, 226 ncı ve 330 uncu maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,