Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/4912 K.2024/1497

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; taraflar evlendiğinde davalı tarafın ceza evinde olduğunu, davalının evlendikten sonra hukuki ve ahlaki sorumluluklarını yerine getirmediğini, davalının ceza evinden çıktıktan sonra 4 ay müvekkili ile birlikte yaşadığını ancak daha sonrasında evi terk ederek başka bir kadınla birlikte yaşamaya başladığını, davalının çalışmadığını, ortak çocuğun bakımı ve ihtiyaçlarının kadın tarafından karşılandığını, davalının kadına karşı ekonomik, fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, telefonla ve sözlü şiddet uyguladığını iddia ederek,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu(4721 sayılı Kanun)'nun 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, nafakanın her yıl Tefe-Tüfe oranında arttırılmasına, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı erkek yasal süresi içinde cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

2.Davalı erkek sunduğu 22.07.2022 tarihli dilekçesinde özetle; aylık 1000 TL tedbir nafakasının davacıdan alınarak davalıya verilmesine talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı erkeğin, evin giderlerine yeterince katkıda bulunmayarak, evi terk ederek, güven sarsıcı hareketlerde bulunarak evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tam kusurlu olduğu, davalının yasal süresi içerisinde cevap dilekçesi sunmadığı, bu nedenle de davacı kadının evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kusurlu olduğunu ispatlayamadığı anlaşıldığından davacı kadına kusur atfedilmediği,

söz konusu nedenlerle Mahkemece davacının açtığı davasında haklı olduğu kanısına varıldığı gerekçesi ile açılan davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166ıncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin davacı anneye verilmesine, ortak çocuk ile davalı baba arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk yararına aylık 450,00 TL tedbir ve aylık 750,00 TL iştirak nafakasına, nafakaya her yıl Tüfe oranında arttırım yapılmasına,

yasal koşulları oluşmadığından kadının tedbir ve yoksulluk nafakası isteminin reddine, kadın yararına 30.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata, davalı erkeğin tedbir nafakası isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kusur belirlemesi, davanın kabulü, velâyet, tedbir ve iştirak nafakası, maddî ve manevî tazminat, reddedilen tedbir nafakası yönlerinden istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kusur belirlemesi, davanın kabulü, velâyet, tedbir ve iştirak nafakası, maddî ve manevî tazminat, reddedilen tedbir nafakası yönlerinden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğe yüklenen kusurlu davranışların gerçekleşip gerçekleşmediği, davanın kabulünün, kabul edilen maddî ve manevî tazminat ile çocuk yararına kabul edilen tedbir ve iştirak nafakasının yasal koşullarının oluşup oluşmadığı, miktarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı, erkek yararına tedbir nafakasının yasal koşullarının oluşup oluşmadığı, velâyetin anneye verilmesinin çocuğun yüksek menfaatine uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ıncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 182 nci, 323 üncü, 324 üncü, 327 inci, 328 inci, 330 uncu, 335 inci ve 336 ncı maddeleri; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51 inci maddeleri; Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,