Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/4925 K.2024/3215

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince 4721 sayılı Kanun'un 163 üncü maddesine dayalı davanın reddine, 166 ıncı maddesinin birinci fıkrasına göre açılan davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'ilerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile kadının istinaf taleplerinin kabulüne, erkeğin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin sürekli alkol kullanarak kadına fiziksel şiddet uyguladığını, sürekli hakaret ettiğini, son yaşanan olayda kadını darp ederek hastanelik ettiğini, bu nedenle şikayette bulunduğunu, alkol nedeniyle yükümlülüklerini yerine getirmediğini, yine alkol nedeniyle ehliyetine el konulduğunu ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dolayı adli işlemleri mevcut olduğunu, telefonda başka kadınlarla konuştuğunu, alkol alarak sürekli adli olaylara karıştığını belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun)163 üncü maddesine,

olmadığı takdirde 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasına göre davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 4.000,00 TL tedbir ve 5.000,00 TL yoksulluk nafakasına, nafakanın her yıl ÜFE oranında artırılmasına, yasal faizi ile birlikte 200.000,00 TL maddî ve 250.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; iddiaların asılsız olduğunu, kadını el üstünde tuttuğunu, son olayda erkeğin kadına telefonda kiminle konuştuğunu sorması üzerine kadının "sana ne, sen kimsin de bana soru soruyorsun" dediğini, bunun üzerine erkeğin tokat atması ile bu davanın açıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyaya eklenen belgelerden erkeğin mükerrir olarak kesinleşmiş hapis cezalarının bulunsa da bu cezaların yüz kızartıcı olarak kabul edilen suçlardan olmadığı, erkeğin haysiyetsiz bir hayatı benimsediğine dair olarak herhangi bir delilin tespit edilemediği, bu nedenle kadının 4721 sayılı Kanun'un 163 üncü maddesine göre açtığı davanın reddi gerektiği, ancak erkeğin eşine şiddet uyguladığı, bu şiddet olaylarından kaynaklı kadının bacaklarında ve omzunda morluklar oluştuğu, cevap dilekçesinde de tokat hadisesinin erkek tarafından ikrar edildiği,

erkeğin sürekli olarak alkol kullandığı, alkollü halde araç kullanarak trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan birden fazla kez cezası bulunduğu, her ne kadar yüz kızartıcı suçtan kesinleşen mahkumiyeti yoksa da, mükerrir şekilde suç işleyerek eşi yönüyle hayatı çekilmez kıldığı, kadına hakaret içerikli sözler söylediği sabit olmakla bu davranışları nedeniyle erkeğin tam kusurlu olduğu,

kadının kusurunun ispatlanamadığı gerekçesi ile kadının 4721 sayılı Kanun'un 163 üncü maddesine göre açtığı davanın reddine, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasına göre açtığı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir ve 750,00 TL yoksulluk nafakasına, nafakanın her yıl ÜFE oranında artırılmasına, yasal faizi ile birlikte 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin ekonomik durumuna göre hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatların miktarının çok düşük olduğunu belirterek yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminatların miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; re'sen gözetilecek nedenlere göre davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların ekonomik ve sosyal durumları, kusur durumu, evlilik süresi, paranın alım gücü ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat ile kişilik haklarına yapılan saldırı dikkate alındığında kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar ile yoksulluk nafakasının miktarlarının az olduğu gerekçesi ile kadının istinaf taleplerinin kabulüne, kararın ilgili bentlerinin kaldırılmasına, yerlerine yeniden hüküm kurulmasına, kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir nafakası ile 2.000,00 TL yoksulluk nafakasına, nafakanın her yıl ÜFE oranında artırılmasına, yasal faizi ile birlikte 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlayarak yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminatların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davanın kabulü ile kadın yararına hükmedilen tazminat ve yoksulluk nafakasının verilmesi koşullarının oluşup oluşmadığı, oluşmuş ise miktarlarının dosya kapsamı ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci ve 176 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri

3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakasının miktarı yönünden kadın yararına BOZULMASINA,

2.Davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden ...'ye iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ...'e yükletilmesine,