Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/5001 K.2023/3763

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davalarında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, erkek lehine hükmedilen 10.000,00 TL maddî ve 8.000,00 TL manevî tazminatın fazla olduğu gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu yönlerden kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ve erkek lehine 5.000,00 maddî ve 5.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı-davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde; evlilik birliğinin kadının kusurlu davranışları nedeniyle temelinden sarsıldığını ileri sürerek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine ve erkek lehine 250.000,00 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; evlilik birliğinin erkeğin kusurlu davranışları nedeniyle temelinden sarsıldığını ileri sürerek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve 300.000,00 TL maddî, 300.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01.07.2021 tarihli ve 2020/605 Esas, 2021/490 Karar sayılı kararıyla; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkekten ekonomik gücünü aşan taleplerde bulunan, sürekli telefon ile meşgul olan, eşine "seni sevmiyorum" diyen, onu aldatan, başka erkeklerle telefonda konuşan, ortak çocuğa fiziksel şiddet uygulayıp ilgilenmeyen ve eşine hakaret eden kadının ağır; eşi, evi ve çocuğu ile ilgilenmeyen, hakaret eden, evin ihtiyaçlarını karşılamayan, evin kilidini değiştiren ve eşini öldürmekle tehdit eden erkeğin az kusurlu olduğu gerekçesiyle;

her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuk ...'nın velâyetinin anneye verilmesine, baba ile çocuk arasında kararda belirtilen zamanlarda kişisel ilişki tesisine, çocuk yararına aylık 350,00 TL tedbir nafakası ile 500,00 TL iştirak nafakası ile kadın yararına aylık 450,00 TL tedbir nafakasının erkekten alınarak kadına verilmesine, kadının yoksulluk nafakası ve maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, 10.000,00 TL maddî, 8.000,00 TL manevî tazminatın kadından alınarak erkeğe verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-davacı kadın vekili tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen ve aleyhe hükmedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönlerinden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 27.10.2021 tarihli ve 2021/1389 Esas, 2021/1513 Karar sayılı kararıyla; kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı-davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-davacı kadın vekili tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen ve aleyhe hükmedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönlerinden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 07.03.2022 tarihli ve 2021/9961 Esas, 2022/2145 Karar sayılı kararında; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, kadının rızası dışında elde edilen, kadına ait eski telefondan alındığı iddia edilen yazışmaların hukuka aykırı şekilde elde edilmesi sebebiyle, bu delilin kabul edilemeyeceğinin ancak yapılan yargılama ve toplanan diğer deliller ve özellikle kadının sürekli telefonla meşgul olduğunun belirlenmesine ve mahkemece kadına yüklenen kusurlu davranışların kanıtlanmış olduğunun ve yine de kadının ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre,

tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında erkek yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın fazla olduğu gerekçesiyle.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ve bozma kararına uyularak erkek yararına 5.000,00 maddî ve 5.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin doğru olmadığını, kadın aleyhine tazminatlara hükmedilmesinin yasal koşullarının bulunmadığını ve hükmedilen tazminat miktarlarının fazla olduğunu, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek; bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen hususlar ile aleyhe hükmedilen tazminatların miktarı yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kadın aleyhine hükmedilen tazminatların miktarı dışındaki hususlar kesinleşmiş olmakla, bozmanın amacına uygun karar verilip verilmediği ve kadın aleyhine hükmedilen tazminat miktarlarının fazla olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 174 üncü maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında, bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; davalı-davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple; Davalı-davacı kadın vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden Canan'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,