Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/5056 K.2023/3783

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince 15.03.2021 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı kadın vekilinin tavzih talebi neticesinde, Mahkemece 28.04.2021 tarihinde tavzih kararı verilmiş, verilen tavzih kararı davacı erkek vekilince istinaf edilmiştir. Mahkemece erkeğin istinaf itirazı 07.07.2021 tarihinde Ek Karar verilmek sureti ile kararın kesin olduğundan bahisle reddedilmiştir. Davacı erkek ek kararı istinaf etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 27.10.2021 tarihli kararı ile tavzih kararı ve davanın esası hakkında verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 297 ve 298 inci maddesine aykırı olduğu, infazda tereddüt uyandıracak nitelikte olduğu değerlendirilerek ; erkeğin istinaf talebinin kabulü ile 15.03.2021 tarihli kararın, 28.04.2021 tarihli tavzih kararının ve 07.07.2021 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmiş dosya yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine kesin olarak gönderilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 28.03.2022 tarihinde; davanın reddine dair kurulan hüküm, davacı erkek vekilince istinaf edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi erkeğin istinaf itirazını 27.04.2022 tarihli Ek Karar ile reddetmiş, ek karara karşı davacı erkek istinaf itirazında bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi dosya üzerinde yaptığı yargılama sonucunda, ek kararı kaldırarak, 11.10.2022 tarihinde istinaf başvurusunun kabulü ile esas hakkında yeniden kurduğu hükümle; davanın kısmen kabulü ile; Babaeski Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) tarafından verilen 2013/85 Esas 2013/101 Karar sayılı ilamı ile müşterek çocuk lehine takdir olunan aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasının güncel miktarı olan 1.430,00 TL'nin dava tarihi 28.01.2019 tarihinden itibaren aylık 700,00 TL'ye indirilmesine, takdir edilen nafakanın 2023 yılı Ocak ayından itibaren her yıl ÜFE oranında artırılmasına kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 11.10.2022 tarihli kararı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle Bölge Adliye Mahkemesince 04.01.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlikle, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 04.01.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen yıllık toplam nafaka miktarı 8.760,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.