Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/5103 K.2024/2008

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın ispatlanamadığından reddine ve takdir edilen tedbir nafakası miktarı yönünden yeniden esas hakkında hüküm tesisine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; kadının evlendikten sonra psikolojik rahatsızlığının olduğunu öğrendiğini, kadının ilgisiz olduğunu, sorumluluklarını yerine getirmediğini iddia ederek davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, erkek yararına 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; erkeğin kadını evden kovduğunu, kadından önceki evliliğini gizlediğini, cinsel ve fiziksel şiddet uyguladığını, kadının adına 35 koyun aldığını ve kadını borçlandırdığını belirterek davanın reddine, aksi takdirde 100.000,00 TL maddî ve 80.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının akıl zayıflığı nedeniyle kusurunun olmadığını, erkeğin de boşanmada kusurunun olmadığını ancak boşanma için kusur şartının bulunmadığını, erkeği evliliğe devam etmeye zorlamanın mümkün olmadığını, bu nedenle davanın kabulüne karar verildiğini, kadına kusur izafe edilemediği için kadın aleyhine maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, yine kadının tazminat taleplerinin de reddine , kadın yoksulluğa düşeceğinden kadın yararına aylık 200,00 TL tedbir ve aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kabulünün doğru olmadığını, erkeğin kusurlu olduğunu, kadın aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiği, kadın yararına tazminata karar verilmesi gerektiği, yoksulluk nafakası miktarının az olduğu yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının akıl hastalığı nedeniyle kısıtlandığını, eylemlerinin iradi olmaması nedeniyle davalı kadına kusur yüklenmesinin mümkün olmadığını, davacının akıl hastalığına dayalı bir boşanma davası da bulunmadığını, boşanmaya karar verilebilmesi için tarafların evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenemeyecek derecede temelinden sarsılmış olması,

bu durumun meydana gelmesinde davalının azda olsa kusurunun bulunması gerektiği, kadının kusuru davacı erkek tarafça ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, karar gerekçesinde ve netice kararda hata edilerek davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olduğu; tarafların belirlenen ekonomik ve sosyal durumları itibariyle davacı erkeğin hayvancılık yaptığı, davalı kadının ise ev hanımı olduğu, davalı kadın adına KOSGEB hibeli küçükbaş hayvanlarının bulunduğu ancak bu hayvanların davacının zilyetliğinde bulunduğu, davacının faydalandığı,

hakkaniyet ilkesi gereğince, davalı kadın için hükmedilen tedbir nafakasının miktarının az olduğu anlaşılmakla davalı kadının istinaf başvurusunun kabulü ile kararın tamamının kaldırılmasına, davacı erkeğin davası yönünden yeniden hüküm kurulmasına ve davacının davasının ispat edilemediğinden reddine, hükmedilen tedbir nafakasına ilişkin kararın kaldırılarak kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasına, diğer istinaf sebeplerinin incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur değerlendirmesi, davanın reddi kararı ile nafaka miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; taraflar arasında evlilik birliğinin sarsılmasına neden olacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte davalı kadından kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kadına kusur yüklenip yüklenemeyeceği, davanın kabulü gerekip gerkemediği, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası miktarının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi.

3. Değerlendirme 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Boşanma veya ayrılık davası açılınca hâkim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına, geçimine, malların yönetimine ve çocukların bakım ve korunmasına ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden almak zorundadır. Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen tedbir nafakası çoktur. Bölge Adliye Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un hakkaniyet ilkesi ile ilgili 4 üncü maddesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası miktarı yönünden BOZULMASINA,

2.Davacı erkeğin diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,