Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/5169 K.2024/1610

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; yaklaşık 45 yıllık evli olan tarafların ortak 10 çocuklarının olduğunu, erkeğin ... isimli başka bir kadından olan 4 çocuğu da müvekkilinin üstüne yazdırdığını, hakaret ettiğini, şiddet uyguladığını, gelenekleri bahane ederek müvekkili üzerine kuma getirdiğini, sebepsiz ve haksız şekilde evden kovduğunu, maddî ve manevî destekde bulunmadığını, 20 yılı aşkın süredir farklı şehirlerde yaşadığını belirterek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, her yıl % 20'den az olmamak şartıyla ÜFE ortalaması oranında artırım kaydıyla müvekkili yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal faizi ile 100.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; iddiaları kabul etmeyerek Marmara depremine kadar 25 sene davacı eşi ve ikinci eşi ...'un aynı evde yaşadıklarını, depremde 10 dairesinin çöktüğünü, deprem sonrası davacı ve oğullarının kendisini kandırarak elindeki parayı alıp evi terk ettiğini, şuanda Yalova Sosyal Yardımlaşma Derneğinin verdiği yardım paralarıyla geçindiğini, başka geliri olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların 1982 yılında evlendikleri ve yaklaşık olarak son 25 yıldır ayrı adreslerde ikamet ettikleri ve fiilen ayrı yaşadıkları anlaşılmış olup, davalının uzun zamandır bir bayan ile imam nikahlı olarak birliktelik yaşadığının beyan edildiğinin görüldüğü, evlilik birliğinin sona ermesine davalının sadakatsizliğine dayalı tam kusurlu eylemlerinin neden olduğu,

evlilik birliğinin bu kusurlu davranışlara göre temelinden sarsıldığı kabul edilerek bu yöndeki 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, 08.09.2004 doğumlu ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, tarafların ortak kabulleri doğrultusunda ortak çocukları olmadığını beyan ettiklerinden bu çocukla davacı arasında kişisel ilişki hususunda karar verilmesine yer olmadığına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir, ÜFE oranında artırım kaydıyla 750,00 TL yoksulluk nafakasına, yasal faiziyle 30.000,00'er TL maddî ve manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; boşanma hükmünün onanmasını talep etmiş, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafaka ve tazminatlar, aleyhine hükmedilen vekalet ücreti yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı tarafın istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesini tekrar ederek kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve vekâlet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak nitelikte davalı erkekten kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kadın yararına maddî ve manevî tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilme koşulları gerçekleşip gerçekleşmediği ve miktarları ile vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü ve 175 inci maddeleri; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,