Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/5185 K.2024/1612

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2016 yılında evlendiklerini, bu evlilikten ortak çocuklarının olmadığını, tarafların evliliklerinden birkaç yıl sonra müvekkilinin çocuğunu kaybettiğini öğrendiğini, hastane sürecinde davalının müvekkiline destek olmadığını, fiziksel şiddet uyguladığını, aile birliğinin devamının mümkün olmadığını, bu nedenle tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, müvekkili için 1.500TL tedbir, 50.000 TL maddî, 50.000 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; davacının evlilik birliğinin üzerine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediğini, davacının davalının ailesini sürekli eleştirdiğini, her fırsatta kötülediğini, davalı ile ailesinin arasını bozmaya çalıştığını, karnındaki bebeği kaybedip kürtaj olduktan sonra intihar teşebbüsünde bulunduğunu, gittiği her yerde davalı ile ayrılacağını, donuna kadar alacağını, onu bitireceğini söylediğini, 02.10.2018 tarihinde davalının annesi ve kardeşine tahammül edemediğini, kendisinden artık çocuk beklememesini söylediğini, davalıya saldırdığını, vurmaya başladığını, davalıya evdeki eşyaları fırlatıp tükürdüğünü,

tehdit ve küfür ettiğini, davalının bazı akrabalarını arayıp çağırdıktan sonra davalının telefonunu parçaladığını, kendi üstü başını yırtmaya başladığını, sonra gelen ailesi ile evi terk ettiğini beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 2018/816 esas, 2020/439 karar sayılı kararı ile davalının davacı kadına fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığı, davalı kadının da eşine karşı evlilik birliği içerisinde göstermiş olduğu hâl ve tavırlar değerlendirildiğinde, boşanmaya neden olan olaylarda davacı kadının az, davalı erkeğin ağır kusurlu olduğu, taraflar arasındaki evlilik birliğinin davacının hâl ve davranışları ile çekilmez hâl aldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı kadın lehine aylık 350,00 TL tedbir-yoksulluk nafakası ile 20.000,00 TL maddî ve 15.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

2.Bu karara karşı davacı tarafından nafaka, tazminat miktarları, davalı tarafından hükmün tamamı yönünden istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 18.05.2022 tarih, 2021/108 Esas, 2022/871 Karar sayılı ilamı ile İlk Derece Mahkemesi karar gerekçesinde, davalı erkeğe yüklenen kusurlar "fiziksel ve psikolojik şiddet" olarak belirlenmekle birlikte, davalı erkeğe yüklenen psikolojik şiddet eyleminin hangi davranışlardan ibaret olduğunun karar gerekçesinde açıklanmadığı,

ayrıca davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulüne karar verilmekle birlikte, karar gerekçesinde taraflar arasındaki evlilik birliğinin davacının hâl ve davranışları ile çekilmez hâl aldığı belirtilmek suretiyle kararda çelişki yaratıldığı, bu hâli ile kararın usulüne uygun gerekçeden yoksun olduğu ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 294 üncü maddenin birinci fıkrasının (c) bendi unsurları içermediği gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurusunun esasa ilişkin sebepler incelenmeksizin kabulü ile uygun olarak gerekçeli karar yazılmak üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine,

verilen karara göre sair istinaf sebeplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

3.İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin eşine şiddet uyguladığı, buna karşılık davacı kadının da kavga olayında etrafı dağıttığı, boşanmaya neden olan olaylarda davacı kadının az, davalı erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı kadın lehine 30.000,00 TL maddî 25.000,00 TL manevî tazminata, davacı kadın lehine dava tarihinden itibaren aylık 350,00 TL olarak takdir edilen tedbir nafakasının karar tarihinden itibaren aylık 800,00 TL'ye yükseltilmesine, kararın kesinleşmesinden sonra yoksulluk nafakası olarak devamına karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; kusurlu davranışların kadından kaynaklandığını, yüklenen kusuru kabul etmediğini, davacının akıl sağlığının yerinde olup olmadığına dair rapor alınması gerektiğini, kadın lehine nafaka ve tazminat koşullarının oluşmadığını, hükmedilen miktarların yüksek olduğunu beyanla, kusurlu olmaması nedeniyle aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatların kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı tarafın istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesini tekrar ederek kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak nitelikte davalı erkekten kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,