Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/5224 K.2024/1517

...

MAHKEMESİ

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI

2023/151 E., 2023/463 K.

DAVA TARİHİ : 08.11.2016

İLK DERECE MAHKEMESİ

Ankara 11. Aile Mahkemesi

SAYISI

2021/421 E., 2022/724 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir. Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak kararda belirtilen eksiklikler giderildikten sonra karar verilmek üzere, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; davacının evliliğin başlarında uzun süre telefonda konuşan kadını uyarması üzerine kadının ağır hakaretler ettiğini ve çevreye eşinin kendisine şiddet uyguladığı izlenimi verecek şekilde bağırdığını, ortak çocuğun doğumu sonrası yardım için gelen erkeğin ailesini kovduğunu, ailenin bu olaydan sonra ortak konuta gelemediğini, agresif davrandığını, tehdit ettiğini, aşırı kıskanç olduğunu, kurgularına inanıp erkeği sadakatsizlikle itham ettiğini ve bu konuda suç duyurusunda bulunduğunu, ortak çocuğu babaya karşı olumsuz yönlendirdiğini, ev işlerini yapmadığını,

tarafların ortak birikimini eşine haber vermeden bankadan çekip dolandırıcılara kaptırdığını ve evlilik birliğinin kadının bu tür kusurlu davranışları nedeniyle temelinden sarsıldığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına ve erkek yararına 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde; erkeğin iddialarının doğru olmadığını, ereğin eşini hor gördüğünü, kendisini üstün görüp eşini aşağıladığını, hakaret ettiğini, sinirli ve agresif davranıp tartışma çıkardığını, ortak çocukla ilgilenmediğini, 2014 yılının haziran ayında görev yaptığı Ardahan'dan Ankara'ya tayin olduğunu ancak iş yerine daha yakın olduğunu söyleyip başka konutta kalmaya başladığını iddia ederek davanın reddini istemiş, boşanmaya karar verilmesi halinde kadın yararına 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A.İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 05.11.2018 tarihli ve 2016/2072 Esas, 2018/1866 Karar sayılı kararı ile; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, tanık beyanlarına göre kadının eşine “hayvan, sen adam mısın, git boşa” dediği, taziye evinde dahi tartışma çıkardığı, sürekli olarak başka kadınlarla birlikte olduğu yönünde ithamlarda bulunduğu ve “babanın, annenin ağzına s….., eşek, Kürt, eşek oğlu eşek” şeklinde hakaret ettiği, erkeğin eşini küçümsediği, tek başına çarşıya pazara gidemeyeceğini söylediği ve “gerizekalı, senin diplomanı s…” şeklinde ağır hakaretler ettiği;

boşanmaya sebebiyet veren olaylarda birbirlerine ağır hakaretler eden tarafların eşit derecede kusurlu oldukları ve eşit kusurlu olan eşlerin birbirlerinden maddî ve manevî tazminat alamayacakları gerekçesi ile; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına ve tarafların maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

B. Gönderme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin birinci kararına karşı davalı kadın vekili tarafından davanın kabulü, kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönlerinden istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen 17.06.2021 tarihli ve 2019/50 Esas, 2021/1148 Karar sayılı karar ile; davalı kadının tanığı olan Talip dinlenilmeden eksik araştırma ile karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle; kararın kaldırılarak eksiklikler giderildikten sonra karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, tanık beyanları değerlendirildiğinde boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının eşine “hayvan, sen adam mısın, git boşa” dediği, taziye evinde dahi tartışma çıkardığı, sürekli olarak başka kadınlarla birlikte olduğu yönünde ithamlarda bulunduğu ve “babanın, annenin ağzına s….., eşek, Kürt, eşek oğlu eşek” şeklinde hakaret ettiği, erkeğin eşini küçümsediği,

tek başına çarşıya pazara gidemeyeceğini söylediği ve “gerizekalı, senin diplomanı s…” şeklinde ağır hakaretler ettiği; birbirlerine ağır hakaretler eden tarafların erkeğin eşit derecede kusurlu oldukları ve eşit kusurlu olan eşlerin maddî ve manevî tazminata hak kazanamayacakları gerekçesi ile; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına ve tarafların maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen son kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kabulü, kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile, istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulü, kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi ve kadının reddedilen tazminat talepleri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrasının 174 üncü maddeleri. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.