Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/5334 K.2024/9907

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı karşı davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafaka miktarları yönünden;

davacı karşı davalı erkek tarafından ise her iki boşanma davası ve fer'îleri ile müşterek konut hakkında verilen tahsis kararı yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş ise de davacı karşı davalı erkek vekili 07.10.2024 tarihli dilekçe ile duruşma isteminden vazgeçtiğinden duruşma talebinin reddine ve kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle erkeğin iş yerinden çıkarılmasının işyerinin küçülmeye gitmesi sebebiyle olduğu anlaşıldığından bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenmesi doğru değil ise de sonuç itibariyle eşine fiziksel şiddet uygulayan davacı karşı davalı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.